Schimmenjager (deel 2)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

wo jun 07, 2017 9:33 am

Oké, ik ben weer mee!
Zoals steeds, goed geschreven!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo jun 11, 2017 7:45 pm

Dankjewel Katrien!


‘Ik kan het opstarten van de val slechts vertragen, niet tegenhouden. Wees snel.’ Hij wierp een schattende blik over zijn schouder, richtte zijn aandacht opnieuw op de val en knikte naar me. ‘Spring.’
Onmiddellijk zette ik mij af. De metalige klik klonk pas toen mijn voeten de grond alweer raakten, veilig aan de andere kant van de val. Ik draaide me om en zag nog net dat Daeren met zijn vingers tegen de muur tikte en ook sprong. Hij wandelde op zijn gemak een eindje naar voren, bleef staan en frunnikte aan het zegel dat hij rond zijn arm had geknoopt.
‘Vertrouw je me nu, op dit moment?’ Zijn gezichtsuitdrukking was neutraal, zijn felrode kattenogen staarden afwezig naar de flauw verlichte gang voor ons.
Verrast door de vraag knipperde ik met mijn ogen. ‘Deels,’ antwoordde ik nadenkend. ‘Ik geloof de dingen die je zegt. Wat je níét zegt hoeft daarom nog niet onschadelijk te zijn.’
De lichte glimlach die rond zijn mond speelde, bereikte zijn ogen niet. ‘Je sprong meteen.’
‘Daar blijven staan zou me ook niet helpen,’ zei ik kalm.
Hij wendde zich naar me toe en keek me doordringend aan. ‘Ren wanneer ik zeg dat je moet rennen. Zonder vragen. Zonder aarzelen. Stop slechts wanneer je in een grot met grote druipstenen komt.’
Ik beet op mijn lip en ging gealarmeerd achter hem aan. ‘Is er iets mis?’
‘We worden achtervolgt. Nadeel van het lawaai van die vallen.’ Zijn stem verried een zekere spanning, maar het was geen angst. Eerder een grimmig soort voorpret.
Zwijgend liepen we verder. Schimmenjager stapte sneller dan gewoonlijk, haalde een dolk van zijn riem en liet hem zenuwachtig tussen zijn vingers dansen. Heen en weer over zijn hand, opgooien, vangen, een draai rond zijn duim. Geïntrigeerd volgde ik de bewegingen van het fonkelende staal, dat ontelbare keren dezelfde weg aflegde zonder hem ooit te snijden.
Pas wanneer we een reeks vallen moesten voorbijgaan, stak hij de dolk weg. Hij hielp me zonder een woord te zeggen langs de messen en bleef af en toe staan, met zijn blik op de gang achter ons gericht.
Zijn irissen waren helrood geworden en zijn mantel leek zijn vaste vorm te hebben verloren. Het zwart van de stof golfde en kolkte, werd een onderdeel van de schaduwen in de buurt en maakte Schimmenjager op de donkerste plaatsen vrijwel onzichtbaar. Enkel zijn haar stak scherp af tegen de rotswand.
Ondanks het gevaar dat ons langzaam maar zeker inhaalde, waagde ik mij niet meer te dicht in zijn nabijheid. Voor mij liep geen mens, niet eens een halfdemon. De man met wie ik een paar uren geleden nog een vrij normaal gesprek had gehad, was veranderd in een rasechte demon.
Opeens echoden verschillende tikken kort na elkaar door de gang, en we draaiden ons beiden met een ruk om. Iets had de vallen in werking laten treden en was er, afgaande op het ontbreken van enig ander geluid, heelhuids doorheen gekomen.
‘Wacht in die grot.’ Schimmenjager grijnsde en reikte naar het gevest van zijn zwaard. Met een metalig gesis verliet het lemmet de schede. Bewegingsloos stond hij in het midden van de gang, de punt van het slanke zwaard rustte zorgeloos op de grond.
‘Ren.’
En ik rende. Ik rende met een wild kloppend hart, een hart dat voelde alsof het werd omklemd door een hand van ijs.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma jun 19, 2017 8:22 am

Pas nu, nu de afstand tussen mij, Schimmenjager en de demon steeds groter werd, kregen de spanning en angst de vrije loop. De haartjes in mijn nek stonden overeind en rillingen joegen langs mijn ruggengraat omlaag.
Een schel gekrijs weerkaatste tegen de wanden en achtervolgde me een eind door de gang. Ik huiverde, haalde diep adem en ging langzamer lopen. De demon die Daeren bevocht, was ongetwijfeld sterker dan een Eerstes, anders zou hij niet de moeite hebben genomen me weg te sturen. Het was echter niet het monster dat mij zoveel schrik had aangejaagd.
Schimmenjagers grijns, het obsessieve verlangen dat op zijn gezicht had gestaan, het laten dansen van zijn dolk: doden was een spel, met zijn leven als inzet. Het was de pure moordlust in zijn ogen die mij doodsbang had gemaakt.
De muren van de gang verdwenen en van het ene op het andere moment stond ik in een ruime, langgerekte grot. Hobbelige druipstenen stonden of hingen overal en maakten het onmogelijk de grot in een rechte lijn te doorkruisen. Mos bedekte de oudste zuilen volledig en gaf hen een geheimzinnige uitstraling.
Er zat niets anders op dan te wachten. Daeren was mijn enige kans om levend uit de Niveaus te geraken, ook al was mijn gids niet altijd even betrouwbaar. Met een zucht leunde ik tegen een druipsteen aan en ik sloot mijn ogen. De geluiden van het gevecht dat ongetwijfeld gaande was, bereikten deze grot niet.
Welke afstand had ik eigenlijk afgelegd? Zonder acht te slaan op mijn omgeving was ik door de gang gestormd en had alle besef van tijd verloren. Ik had geluk dat ik niet regelrecht in een val was terechtgekomen. Mijn wangen kleurden een beetje. Ik was zo stom geweest mij door mijn angst te laten meeslepen en was daardoor al het andere gevaar uit het oog verloren. De opluchting dat ik niet meer in Schimmenjagers omgeving was en dat ík niet degene was die de confrontatie met de demon moest aangaan, maakte mijn schaamte er niet veel beter op.
Mijn instinct waarschuwde me en haalde me uit mijn overpeinzingen. Geschraap van klauwen over steen kwam van de andere kant van de grot, gevolgd door een ingehouden grauw en een zacht grommen. Doodstil liet ik mij op de grond zakken, verscholen achter de druipsteen, en luisterde gespannen naar de klanken. De demonen waren met een stuk of drie en bleven voorlopig stil staan, uit mijn zicht. Schattend bekeek ik mijn omgeving, op zoek naar wegen tussen de zuilen door en donkere schuilplaatsen. De wezens hadden mij nog niet opgemerkt, maar uiteindelijk zouden ze me zien of ruiken. Hier blijven en afwachten was absoluut geen optie.
Ik sloop weg van de druipsteen en bewoog mij via de diepe schaduwen naar de demonen toe. Verborgen achter een grote rots ging ik op één knie zitten, met mijn hand op het gevest van mijn zwaard, en ik bestudeerde aandachtig het groepje demonen.
Derde klasse. Ik herkende de gedrongen wezens met lederachtige huid moeiteloos van eerdere ontmoetingen. Ze waren behoorlijk sterk en hun vel was moeilijk te doorboren, maar het ontbrak hen aan wendbaarheid en intelligentie.
Ik ademde langzaam in en uit, mijn blik was strak op de demonen gericht en ik spande mijn spieren op. Geluidloos bewoog ik me tussen de druipstenen door, verborgen voor de drie monsters, en ik schoot achter hen de kleine open plek op. Nog tijdens het rennen maakte ik een halve draai en haalde met behulp van mijn vaart het eerste monster neer. Slippend kwam ik tot stilstand, ik zag in een flits dat de overgebleven wezens in opperste verwarring verkeerden en zette mij opnieuw af.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma jun 19, 2017 8:23 am

Lol, ik ben een week of twee geleden de 75 pagina's voorbij gegaan O.O . Op naar de 100!
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

za jul 08, 2017 11:41 am

Ik landde schuin naast de demonen, zodat ze mij niet tegelijk konden aanvallen, en stak in de richting van de dichtstbijzijnde kop. Het monster deinsde jankend achteruit, verwoed over zijn snuit wrijvend, en zijn groepsgenoot stormde naar me toe. Met een zachte vloek dook ik opzij, liet me een beetje door mijn knieën zakken en zonder tijd te verliezen stapte ik naar het wezen toe, ondertussen krachtig uithalend met mijn zwaard. De punt verdween tussen zijn ribben en doorboorde zijn hart. Stuiptrekkend zakte de demon door zijn poten.
De laatste van de drie viel met een grote sprong aan, wild naar me uithalend. Ik weerde de klauwen met mijn onderarm af en hield het zwaard simpelweg voor me, terwijl ik me schrap zette voor de klap die zou volgen. Zichzelf spietsend knalde de demon tegen me aan en ik struikelde achteruit. Het monster gleed op grond en bleef levenloos liggen, vlak bij de lijken van de andere twee. Het hele gevecht had nog geen vijf seconden geduurd.
Zwijgend woog ik het zwaard, zocht waar het zwaartepunt lag en voelde het evenwicht van het staal. De vorm ervan was normaal, er waren geen woorden of runen in gegraveerd en vuil van het zwartrode bloed kon het doorgaan voor eender welk zwaard in Inthasin. Het gemak waarmee het te hanteren was en de scherpte van de snede vertelden mij echter iets anders. Dit zwaard was op meesterlijke wijze gesmeed en kon zich moeiteloos met elfse of alfse wapens meten.
Zorgvuldig wreef ik het lemmet af met een stuk mos, dat ik van één van de zuilen afscheurde, stak het zwaard terug in de schede en liep naar de gang waar ik uit was gekomen. Verborgen tussen enkele grote druipstenen wachtte ik tot Schimmenjager zou opduiken.

Mijn elfenoren pikten het nauwelijks waarneembare ruisen van stof moeiteloos op. Met stijve spieren kwam ik overeind en ik rekte me uit.
Daeren slenterde de grot in, schonk me een afwezige glimlach en hield zijn hoofd schuin. Lichtelijk verbaasd ging hij me voorbij.
‘Ik stuur je voor de veiligheid naar hier en dan kom je deze rakkers tegen. Jij hebt echt geen geluk, hé?’ merkte hij op, en nieuwsgierig bestudeerde hij de drie lijken. ‘Netjes,’ zei hij zacht. ‘Derdes zijn niet bepaald gemakkelijk, maar je lijkt er niet al te veel moeite mee te hebben gehad.’
‘Zegt degene die net een hogere rang dan eerste klasse heeft verslagen.’ Ik schudde mijn hoofd en liep naar hem toe. Hij was kalm, een beetje dromerig zelfs, en zijn ogen hadden hun warmrode kleur terug.
Lachend haalde hij zijn schouders op. ‘Als je een manier had om zijn magie af te weren, had je hem misschien ook kunnen verslaan.’
‘Je meent het,’ mompelde ik, en ik snoof.
‘Eerlijk. Hij was niet sneller of sterker dan een gewone demon, maar hij gebruikte magische schilden en… ‘ Hij botste met zijn pols tegen een rots, ademde scherp in en trok zijn arm als door een adder gebeten terug. Zijn trui zoog gretig het bloed op en onmiddellijk kleurde de wol donker. Vloekend rolde hij zijn mouw op en een diepe wonde werd zichtbaar. De snee liep dwars over zijn onderarm en was schoon, maar verschillende aders waren geraakt en het rode vocht drupte onophoudelijk op de rotsbodem.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

za jul 08, 2017 11:42 am

Ik reikte naar mijn kleine voorraad woudmagie en naderde Daeren, met mijn concentratie bij het uitzoeken van de juiste runen. Als hij zoveel bloed bleef verliezen, zou hij ernstig verzwakken en uiteindelijk sterven.
Op het moment dat ik op nauwelijks een zwaardlengte van hem af stond en mijn hand naar hem uitstrekte om zijn arm vast te nemen en de symbolen te tekenen, draaide hij zich met een ruk om.
Ik zakte op mijn knieën. Een enorm gewicht drukte me omlaag en benam me de adem, zodat ik hulpeloos op de grond zat, voorovergebogen en trillend door de kracht van de vijandige energie die rond mij wervelde.
‘Kifher?’ Vanuit de verte hoorde ik Daerens stem, maar het klonk vaag, alsof het geluid door een dikke muur heen moest dringen. Meteen viel de magie weg en moeizaam ging ik wat rechter zitten.
‘Gaat het wel?’ Schimmenjager knielde bezorgd voor me neer, met zijn hand op de wonde gedrukt.
Ik knikte en keek hem benauwd aan. ‘Was jij dat?’
‘Ik verwachtte je niet en schrok,’ bekende hij. ‘Sorry.’
Beverig haalde ik adem. ‘Je bent gek.’ Ik wierp een blik op de wonde en gebaarde naar zijn arm. ‘Geef eens. Dat bloeden moet stoppen.’
Hij stak aarzelend zijn hand naar me uit. Voorzichtig nam ik zijn pols vast en tekende vakkundig een reeks runen over de snee heen. Ik kon hem niet genezen, daar had ik niet voldoende magie meer voor over, maar het bloedverlies werd gestopt.
‘Dankje,’ zei hij en hij glimlachte flauw. ‘Zelfs nadat ik je half heb aangevallen?’
Ik leunde achterover en nam hem onderzoekend in me op. Zijn kattenogen waren dieprood gekleurd en zijn pupillen waren zo groot dat ze bijna een normale, ronde vorm hadden. ‘Het scheelt dat het een onbewuste reactie leek te zijn. En wat had ik anders moeten doen? Toekijken hoe je flauwvalt van het bloedverlies?’
Hij streek over zijn haar en sloeg zijn blik neer. ‘Je hebt genoeg redenen om dat inderdaad te doen,’ mompelde hij.
‘Jij hebt mij voldoende redenen gegeven daar twee keer over na te denken.’
Hij liet zich naast me op de grond zakken, trok zijn knie op en bond het zegel strak rond zijn gewonde arm.
‘Wat is er gebeurd?’
‘Onvoorzichtig geweest,’ zuchtte hij. ‘De schilden van die demon hadden messcherpe randen en ik was even vergeten hoe slecht mijn controle de laatste tijd is.’
‘Controle?’ herhaalde ik vragend.
‘Over mijn magie.’ Frustratie flitste over zijn gezicht. ‘Het is lang geleden dat ik zo weinig beheersing heb gehad.’ Hij haalde zijn schouders op, trok zijn mouw over de zwarte stof en kwam overeind. ‘Kom, we zijn bijna bij een volgende veilige plaats.’
Ik volgde hem tussen de druipstenen door naar een uithoek van de grot, waar hij in een nauwelijks zichtbare scheur verdween. De smalle, hoge gang was nauwelijks verlicht en wanneer we splitsingen passeerden greep Daeren soms mijn arm vast.
Na wat een klein uur stevig doorwandelen leek, klom Schimmenjager tegen een verticale rotswand op en verdween in een holte, een paar meter boven de grond.
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

za jul 08, 2017 11:42 am

Onze schuilplaats was een perfecte halve bol, waarvan de vloer en de wanden gladgepolijst waren. Fijne runen waren onderaan de muur gegraveerd en ook boven onze hoofden ontdekte ik enkele inscripties. In het midden van de ruimte bevond zich een kleine, met mos bedekte uitstulping.
Daeren gooide zijn mantel tegen de rotswand, legde zijn twee zwaarden met riem en al naast zich neer en liet zich op de grond ploffen.
‘De vorige schuilplaatsen waren voor demonen moeilijk te vinden, maar deze is écht veilig.’ Hij wees naar de symbolen. ‘Die dingen onttrekken de grot aan het oog van onwelkome gasten, en zelfs als die monsters erin slagen het te vinden, raken ze niet voorbij die reeks runen.’
‘En jij dan? Ik stel mij voor dat die tekens op demonenmagie reageren, en niet op het wezen zelf.’ Ik ging ook zitten en ving de lederen tas die Daeren me toewierp.
‘Ik ken enkele manieren om ze voorbij te gaan zonder dat ze mij detecteren, maar inderdaad: vroeger zou mij dat niet gelukt zijn.’
Ik bekeek bedachtzaam de runencirkel terwijl ik op een stuk brood kauwde. ‘Deze ruimte, is die door die oude beschaving gemaakt?’
‘Ann. De opbouw stemt overeen met wat ik over hen weet, dus dat moet wel.’ Hij volgde mijn blik en glimlachte licht. ‘Ik gebruik hun runen om mijn magie beter te geleiden. Vandaar dat je sommige symbolen uit deze reeksen herkent.’
‘Demonenmagie en runen. Nooit geweten dat die twee met elkaar samengaan.’ Ik plooide mijn mantel op en liet me achterover vallen, met het dikke pak stof als kussen onder mijn hoofd.
Een moment lang bleef het stil. ‘De wezens uit de laagste niveaus maken nog steeds gebruik van die tekens. De meeste andere demonen beseffen niet eens waarvoor ze dienen en de overblijvende groep kan ze niet onthouden of goed genoeg tekenen om er gebruik van te maken. Daarom merken jullie er nooit iets van.’ Daeren schudde het haar uit zijn ogen en legde afwezig zijn hand op de zwaarden naast hem. ‘Daarbij is het niet bepaald simpel. De aard van demonenmagie is te woest om zich zomaar naar runen te laten schikken.’
‘Dus dat maakt jou een gevaarlijke uitzondering op de regel,’ stelde ik droogjes vast.
Hij grijnsde. ‘Vind je?’ Geeuwend rekte hij zich uit en hij zweeg even. ‘Ga je slapen of vertel ik verder?’
‘Nu klinkt het als een verhaaltje voor het slapengaan,’ kreunde ik.
Hij proestte en bleef me afwachtend aankijken. Met een glimlach draaide ik me op mijn zij.
‘Ik blijf nog wel een tijdje wakker.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

za jul 08, 2017 11:43 am

Einde van het hoofdstuk :P . En hééééé, het volgende hoofdstuk wordt toch wel écht interessant... ;)
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di jul 11, 2017 6:49 pm

‘We worden achtervolgt. Nadeel van het lawaai van die vallen.
Oehh wat zou het zijn?
Geïntrigeerd volgde ik de bewegingen van het fonkelende staal
Lopen ze naast elkaar? Op de een of andere manier heb ik het idee dat ze constant achter elkaar lopen. Smalle tunnels enzo. Maar ik weet eigenlijk niet of dat wel zo is.
En ik rende. Ik rende met een wild kloppend hart
Ik vind het een hele sterke zin. :) Je kunt hetzo voorstellen, alsof er een pistoolschot af gaat en alles in jezelf wordt geactiveerd en wegschiet.

Is het trouwens een donkere gang of is hier weer dat lichtgevende mos? Als het dat eerste is, vind ik het knap dat ie zonder vallen en struikelen rent :P
kregen de spanning en angst de vrije loop
Ja, want nu ben je alleen. In een gangenstelsel vol demonen en enge wezens. En je moet maar hopen dat Daeren nog terugkomt voor je om je te helpen ^.^
en luisterde gespannen naar de klanken.
Heel ver kan hij op zich niet zijn, als hij de geluiden nog hoort. Als er veel mos, zal dat vast het geluid dempen. Anderzijds reikt geluid ver in grotte en spelonken dus wellicht is hij te ver gerend...
Schattend bekeek ik mijn omgeving, op zoek naar wegen tussen de zuilen door en donkere schuilplaatsen.
Ik vraag me echt af hoe licht het daar nu is. Volgens mij donkerder dan hij het doet lijken :P
Lol, ik ben een week of twee geleden de 75 pagina's voorbij gegaan O.O . Op naar de 100!
Woohoo gefeliciteerd! En het verhaal heeft potentie om nog véél, heel véél langer te worden! :D
De laatste van de drie viel met een grote sprong aan, wild naar me uithalend.
Misschien hè, heel misschien heeft Daeren ze naar hem toegestuurd terwijl in zijn demonenstand was met zijn scheve glimlachje.
Jij hebt echt geen geluk, hé?’ merkte hij op
Gihihi, nee als hij geluk had, zat ie daar nu niet :P
‘Ik verwachtte je niet en schrok,’ bekende hij.
Ze staan door zo dicht op elkaar dat je je bijna niet kunt voorstellen dat hij hem niet zag aankomen. Hij die alles voelt en ziet aankomen.. hmmm
‘Ik blijf nog wel een tijdje wakker.’
Heel goed, ik hoop dat dat ook voor jouw pen geldt :3

Weer van genoten ^_^
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

do jul 13, 2017 3:24 pm

Lopen ze naast elkaar?
Yep, Daeren vooraan :) .
Volgens mij donkerder dan hij het doet lijken
Hahah ja eigenlijk wel, met zijn elfenzintuigen ziet hij meer dan mensen zouden kunnen... Maar ik moet idd bij het herschrijven eens hééééél erg goed opletten waar ik het licht maak en waar donker. Het kan dus wel zijn dat er een aantal foutjes in staan wat betreft het mos.

Dankjewel voor de feedback! Er komt idd nog een heleboel aan, momenteel al een hoofdstuk-en-een-half al op papier staan en er zijn nog heel wat dingen die er zeker nog moeten inkomen :D .
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Fantasie”