Schimmenjager (deel 2)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

wo mar 29, 2017 11:06 am

Duimpje
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma apr 03, 2017 5:32 pm

Zo, lekker begonnen in deel 2 :)
Het is heerlijk om over kleine Daeren te lezen, het een fijn en lief personage. Ik blijf me afvragen waar het is misgegaan. Ga zo door!
Rendorin glimlachte en wenkte Daeren, die naar hem toe kroop en tegen hem aanleunde.
Dat is wel heel snel van vertrouwen, of zie ik dat verkeerd?
‘Mijn vader leert me jagen,’ voegde de jongen er aan toe.
Hihi, heel belangrijk om te vernoemen. Wat is het toch een schatje :3
‘Ze hadden stokken bij.’
bij zich.
Met het puntje van zijn tong tussen zijn lippen maakte hij drie zijden van de puzzel.
Ohjeee wat voor duveltje zal eruit komen... of zal het meevallen en is het juist iets moois?
en ondeugend glimlachend zocht hij een eikelhoedje tussen de bladeren en zette het op de kop van de vos.
Hahahaha :') geniaal
Ze zeggen dat de mist giftig is en de bomen ’s avonds en ’s nachts bewegen
Leuk
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 09, 2017 5:26 pm

"Dat is wel heel snel van vertrouwen, of zie ik dat verkeerd?"
Hmm-mm, al was het wel mijn bedoeling duidelijk te maken dat Daeren verzot is op Rendorin zonder echte reden.
En dat van dat eikelhoedje is zoooo wat ik zou doen mocht ik in die situatie zitten :lol: . Vandaar dat ik erop kwam. :') .
Dankjewel voor de feedback!
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 09, 2017 5:28 pm

Zodra de elfen de eerste huizen voorbij waren, stapte Serlim naar hen toe, ondertussen druk bladerend in een dun boekje. Alle gegevens die hij dag na dag over de gasten had verzameld, had hij in dat schrift opgelijst. Na afloop van de Lentebijeenkomst zou een bode alle informatie naar Thaëng brengen, waar het aan de archieven kon worden toegevoegd.
Serlim klapte het boek dicht en maakte een diepe buiging voor de ruiters.
‘In naam van alle inwoners van Lutasin heet ik jullie hartelijk welkom, heren, dame. Vergeef ons de weinig gepaste ontvangst, wij hadden u niet zo vroeg verwacht. Momenteel is alles namelijk nogal chaotisch nu de opening van de Lentefeesten eraan zit te komen, maar ik zal er persoonlijk voor zorgen dat het u de komende dagen aan niets zal ontbreken.’ Ohas en Remaví, die vooraan stonden, keken elkaar geamuseerd aan. De magere man babbelde werkelijk zonder ophouden. ‘Ik zal u eerst en vooral naar de herberg brengen, zodat u uw bagage daar kunt achterlaten en de paarden gestald kunnen worden.’
Rendorin stuurde zijn merrie langs zijn twee reisgezellen heen en keek Serlim met vriendelijke ogen aan.
‘Dat lijkt ons een goed idee,’ knikte de elfenmagiër. ‘Ik denk dat u uw lijsten ook nog moet aanvullen?’
‘Ja, goed dat u me eraan doet denken. De man stak het boekje weg en haalde zijn lei en griffel uit zijn zak.
‘Zou u mij uw naam en geboorteplaats kunnen geven, alstublieft?’
Ohas, die het dichtst bij Serlim stond, begon. ‘Ohas Venaresk, van Izkila.’
‘Ik ben ook van Izkila,’ vervolgde de elfin. ‘Mijn naam is Remaví Ymalenn.’
‘En ik ben Rendorin Enà Loyan, uit Trewaïn.’
Serlims griffel aarzelde geen moment en schreef met zwierige halen de vreemde namen op.
‘Izkila. Dat is minstens…’ hij streek nadenkend met zijn vingers over zijn sikje, ‘twee maand reizen? Trewaïn ligt zelfs nog verder, als ik mij niet vergis.’
Rendorin knikte bevestigend, steeg af en nam de teugels van zijn paard vast. De twee andere elfen volgden zijn voorbeeld.
‘Wij bevonden ons gelukkig allemaal al in Izkila. Anders zou het een reis van drie maand geweest zijn. Het mag nu dan wel lente zijn, drie maand geleden was het nog hartje winter – en bar koud.’
Daeren was de enige die nog in het zadel zat, hij had zijn handen opnieuw rond het touw geklemd nu Rendorin hem niet meer vasthield. De wijde mantel van de elf had ervoor gezorgd dat Serlim hem niet had opgemerkt, maar nu keek de magere man hem verbaasd aan.
‘Ah, Daeren, dat is nu de tweede keer dat ik jou met gasten zie toekomen. Je gaat daar hopelijk geen gewoonte van maken?’ De ernst verdween uit de grijze ogen van de man en hij glimlachte. ‘Trouwens, je vader zou over een uurtje moeten terugkomen. Enkele jagers zijn al in het dorp en zeggen dat hij net de laatste strik ging nakijken.’
Het gezicht van de jongen klaarde helemaal op en hij keek Serlim blij aan. Die had zich echter alweer naar de elfen gewend, gebaarde hen hem te volgen en sprak verder.
‘Twee of drie maand geleden, winter was het toch. U bent behoorlijk moedig dat u zich aan een reis in de vrieskou waagt.’ Hij schudde zijn hoofd. ‘Ik moet er niet aan denken, twee maand buiten slapen bij zulke lage temperaturen.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma apr 10, 2017 6:50 pm

Ik dacht even dat Daeren een veeg uit de pan zou krijgen, om wat er met die pestkoppen is gebeurd die er natuurlijk een heel groot bombarie verhaal van hebben gemaakt. Maar ik hoop dat mijn vermoeden verkeerd is en het straks niet alsnog fout gaat met die jagers...

Verder leuk en goed weer geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

za apr 15, 2017 2:43 pm

Vrolijk babbelend, zonder ooit een antwoord te verwachten, bracht Serlim de elfen naar een gebouw aan de rand van het plein. Aan de gevel hing een zacht in de wind wiegend uithangbord met daar in sierlijke gouden letters “De Stapsteen” op geschilderd. Het onderste deel van de muur was uit grijsbruine stenen opgetrokken, waarop een lemen muur die met zware eikenhouten balken was versterkt, rustte. De herberg had als één van de weinige gebouwen in Lutasin een dak met dakpannen van gebakken klei: meestal gebruikte men riet of houten latten als dak.
De reizigers werden naar de stallen van de herberg geleid en de elfen maakten hun zadeltassen los. Daeren wierp een nerveuze blik op de grond naast hem. Als hij het zadel zou loslaten, zou hij zeker wegglijden en van Moka vallen, maar daar blijven zitten was ook geen optie. Voorzichtig leunde hij voorover, tot zijn gezicht bijna de nek van het paard raakte, en een beetje onhandig trok hij zijn been over de rug van het dier. Moka bleef geduldig staan, negeerde de manoeuvres van de jongen en knabbelde tevreden op een appel die een staljongen haar had gegeven.
Aarzelend liet Daeren het touw met één hand los, zodat hij dwars over het zadel lag. Hij gleed een eind naar beneden, greep naar het leer om zich tegen te houden, miste en viel met een kreet van het paard.
‘Daeren?’ Rendorin draaide zich ongerust om en liep naar de jongen toe. ‘Kleintje toch.’ Hij hielp het kind overeind en haalde het stro uit Daerens haar. ‘Heb je je pijn gedaan?’
De jongen schudde zijn hoofd en glimlachte verlegen.
Stalknechten namen de paarden mee naar hun boxen om hen daar af te zadelen en te verzorgen. Rendorin nam met een klopje afscheid van Moka, hees een tas over zijn schouder en keek Daeren vragend aan. ‘Kom je nog even met ons mee?’
‘Ja, tuurlijk!’ zei de jongen enthousiast.
Ohas lachte en legde het witte haar van de halfdemon in de war. ‘Dan kun je meteen onze gids zijn.’
Het viertal volgde Serlim, die hen voorging naar de gelagkamer in de herberg, de waard uitfoeterde toen die pas na een tijdje opdook en hen uiteindelijk naar hun kamer bracht.
Drie bedden stonden naast elkaar opgesteld in het ruime vertrek dat licht naar lavendel geurde. Een raam stond op een kier en frisse lucht liet de gordijnen opbollen.
Ohas liep naar het raam, zette het wagenwijd open en leunde naar buiten. ‘We zitten aan de achterkant van de herberg.’
‘Maar goed ook,’ reageerde Remaví. ‘Ik vrees dat je aan de kant van het plein niet aan slapen hoeft te denken.’
De blonde elf grijnsde, liet zijn tassen op de grond vallen en plofte neer op het dichtstbijzijnde bed. ‘Ik heb zin in een lekker warm bad. En in een set verse kleren.’
‘Hier kan je een bad krijgen.’ Daeren gebaarde naar een kuip, die door een half opgevouwen scherm aan het oog werd onttrokken. ‘Maar er is verderop ook een badhuis. De baden daar zijn groter én je kledij wordt er meteen gewassen.’
‘Lijkt me zalig,’ verzuchtte Remaví. ‘Rendorin, gaan we nu meteen of moeten we eerst naar het dorpshoofd?’
‘Jullie hoeven niet mee te gaan naar het dorpshoofd, dus als Daeren ons even toont waar het is, kunnen jullie al naar het badhuis,’ antwoordde de magiër glimlachend.
/*Witregel*/
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

zo apr 23, 2017 6:34 pm

Rendorin en Daeren liepen tussen half opgezette tenten, stapels kisten en karren van handelaars naar een wat groter, stenen huis. Een met witte stenen beklede gracht, waar een heldere beek door stroomde, scheidde het raadhuis van de rest van het plein. Twee bruggen maakten het mogelijk voor paard en kar om het kanaaltje over te steken, de meeste mensen stapten gewoon over het water: de greppel was nog geen meter breed.
Boten van samengebonden takjes dreven onder een brug door en geamuseerd keek Rendorin de kinderen na, die joelend hun vaartuigen achterna renden.
Voor het raadhuis stond een grote, breedgeschouderde man met een wachtpost te praten. De wacht stond kaarsrecht, met in zijn ene hand een lange speer, en luisterde aandachtig naar de instructies die het dorpshoofd hem gaf. Zijn felblauwe ogen waren echter niet op zijn gesprekspartner gericht, maar hielden nauwlettend iedere voorbijganger in de gaten. Wat voor de bewoners van het dorp feest betekende, was voor hem slechts een extra gevaar: de Lentebijeenkomst lokte ook dieven en erger gespuis naar Lutasin. Zijn blik ontmoette die van Rendorin en met een uitgestreken gezicht maakte hij de man attent op de nadering van de elf en Daeren.
Onem, het dorpshoofd, draaide zich om en knikte Rendorin respectvol toe. Hoewel zijn kledij voor een edelman uit een tamelijk klein aantal lagen bestond, zorgden het paarse fluweel en de diverse gouden accenten ervoor dat hij er enigszins protserig uitzag. Een met edelstenen ingelegde dolk aan zijn riem versterkte dat nog. De indruk dat je met een verwaande betweter te maken had, werd echter tenietgedaan door de kalmte in zijn houding en de doordringende blik waarmee hij iedereen bestudeerde.
‘Welkom, heer. Ik neem aan dat u Rendorin bent?’ De elf knikte en Onem ging verder.
‘Het verheugt mij dat u zo snel al kan komen: het probleem dat ik in de brief heb omschreven, verontrust mij de laatste tijd steeds meer.’
‘Ik heb die brief gelezen, en ik moet zeggen dat ik wel enkele ideeën heb over de oorzaak. Zou u me kunnen vertellen over de recentste waarnemingen?’
‘Ja, natuurlijk.’ De edelman deed zijn mond open, klapte hem weer dicht en kreunde. ‘Bij Sitay, waar ben ik mee bezig. U hebt een wekenlange reis achter de rug, bent net aangekomen en ik overval u al meteen met zoiets als dit. Vergeef mij, de drukte heeft mij tot een slechte gastheer gemaakt.’
Rendorin lachte zacht en keek het dorpshoofd vrolijk aan. ‘Eerlijk gezegd is het een verademing iets omhanden te hebben zonder daarbij vele mijlen te moeten afleggen. En,’ zijn blik werd ernstig, ‘sommige dingen kunnen nu eenmaal niet wachten. Niet alle mogelijke verklaringen die ik kon bedenken waren onschuldig en zonder gevaar.’
Onem streek nadenkend over zijn kin. ‘Kom binnen. Dit soort zaken bespreekt gemakkelijker in de rust en beslotenheid van een kamer.’ Hij glimlachte naar Daeren, die zich tijdens het gesprek nerveus tegen Rendorin had aangedrukt en zijn hand had vastgepakt. ‘Kom jij ook maar mee, Daeren. Ik heb gisteren een paar verwarde verhalen gehoord van drie jongens en wil wel eens van jou weten wat er gebeurt is.’
Hij duwde de zware deur open en liet zijn gasten binnen.
‘Om een lang verhaal kort te maken: een paar maand geleden begon een steen waarin vreemde runen waren gegraveerd, te gloeien. Iemand die te dicht in de buurt kwam, viel gewoon flauw. Sindsdien is de reikwijdte van dat… flauwvallen steeds toegenomen.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

ma mei 01, 2017 5:55 pm

Aarzelend liet Daeren het touw met één hand los, zodat hij dwars over het zadel lag. Hij gleed een eind naar beneden, greep naar het leer om zich tegen te houden, miste en viel met een kreet van het paard.
Awwwwwh
‘Daeren?’ Rendorin draaide zich ongerust om en liep naar de jongen toe. ‘Kleintje toch.’ Hij hielp het kind overeind en haalde het stro uit Daerens haar. ‘Heb je je pijn gedaan?’
De jongen schudde zijn hoofd en glimlachte verlegen.
Dubbele awwwwwh
Ohas lachte en legde het witte haar van de halfdemon in de war.
Volgens maak je dingen in de war en leg je het door elkaar.
Een raam stond op een kier en frisse lucht liet de gordijnen opbollen.
Je hebt altijd van die leuke details :)
/*Witregel*/
Hihi, die hoort hier niet denk ik :P
Sindsdien is de reikwijdte van dat… flauwvallen steeds toegenomen.’
Ohjee.. dat klinkt niet best. Ik dacht even dat hij duidde op het vooral met Daeren, omdat dat ook drie jongens waren. Maar gelukkig is het iets anders.

Goed geschreven weer :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: Schimmenjager (deel 2)

di mei 02, 2017 8:19 am

Op de site OnlineVerhalen was ik al een fan.
Mocht je er aan twijfelen, ik volg nog steeds je verhaal en ben nog altijd even enthousiast !
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 2)

di mei 02, 2017 8:55 am

@Maaike: Die /*witregel*/ was voor de verandering es wel de bedoeling xD . Het einde van dat stukje viel toevallig op het einde van mijn blad, waardoor het niet duidelijk was dat er een nieuw deel begon, en hier had ik net hetzelfde voor :lol: . En hahaha, van een paard geraken is voor zo'n kleine jongen een heel avontuur.
Dankje voor de feedback :) .

@Moens Katrien: Dankje! En wat ga jij met spinnenkind doen? Ik zou het graag verder lezen, maar aangezien OV weg is... Zou je het hier opnieuw posten? :)
A reader lives a thousand lives before he dies.

Terug naar “Fantasie”