Schimmenjager (deel 1)

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

za feb 18, 2017 4:06 pm

5
Ademruimte
Kifher
3586 Na de Beving


‘Rendorin?’ Ik vloog overeind. ‘Je had hem al ontmoet? Voordat jij…’ Mijn stem stokte en ik klapte mijn mond dicht.
‘Voordat ik Schimmenjager werd en hij me opjoeg met het doel me te doden, bedoel je? Ja.’
Daeren zat in kleermakerszit op de grond, onbewust kronkelige tekens op de steen tekenend.
‘Waarom vertel je me dit?’ Hij had me in enkele korte zinnen de reden voor zijn transformatie in Schimmenjager kunnen geven, maar in plaats daarvan vertelde hij over zijn ontmoeting met de oude elfenmagiër.
Hij stopte met tekenen en keek me bedachtzaam aan. ‘Zodat je kunt begrijpen. Later.’
Een tijdlang bleef het stil, hij staarde afwezig naar de grond, ik probeerde te verwerken wat ik had gehoord. Het meeste van wat hij had gezegd, viel te controleren: archieven in Thaëng hielden zorgvuldig bij wie naar welke Lentebijeenkomst was geweest en het was vrij gemakkelijk na te gaan of er in Lutasin een halfdemon had geleefd. De mensen daar zouden een vreemd, witharig kind niet snel vergeten.
Plots sloeg Daeren met zijn hand op de plaats waar hij net nog tekens had geschetst en hij sprong gefrustreerd overeind. Het warme wijnrood van zijn irissen was in een oogwenk veranderd in een fel, bijna oplichtend rood.
‘Kom mee,’ snauwde hij zonder me aan te kijken. Verbouwereerd griste ik de tas van de grond en ik liep haastig achter Daeren aan.
‘Wat krijg jij opeens?’ fluisterde ik, meer tegen mezelf dan tegen Schimmenjager. Als hij mijn opmerking had gehoord, liet hij dat niet blijken. Mij compleet negerend liep hij verder langs de voet van de stapel rotsen.
Hij draaide zich om en gebaarde met een spottend glimlachje naar de muur achter hem. ‘Wees voorzichtig. De paden langs de wand hebben de vervelende neiging ineens in te storten.’
Hij klauterde op een enorme steen en klom langs de nagenoeg verticale rotswand verder omhoog, om na een paar meter op een richel te staan. Vloekend ging ik achter hem aan en ik hees mezelf op het smalle stenen pad. Onze voetstappen maakten geen geluid en een akelige stilte was in de kloof neergedaald. De omgeving hield zijn adem afwachtend in, de twee eenzame reizigers een onaangename verrassing belovend.
Hoe verder we kwamen, hoe hoger de richel werd en de bodem van het ravijn lag diep onder ons. De planten bedekten slechts het onderste gedeelte van de kloof en hun licht reikte niet ver, waardoor we enkel de weinige begroeiing op onze weg hadden om ons te leiden. Het zacht oplichtende mos groeide hier en daar op het pad, net voldoende om te voorkomen dat je nietsvermoedend van de richel af zou lopen.
Schimmenjager was een eindje verderop blijven staan en keek me ongeduldig aan.
‘Ben je van plan daar wortel te schieten?’
Langzaam draaide ik me naar hem toe, mijn blik strak op de kloof gericht.
‘Ik kom al,’ mompelde ik. Voor ons was de gehele kloof in absolute duisternis gehuld, op het zwakke gloeien van de richel na. Het mos op de bodem hield gewoon op, alsof het werd tegengehouden door een onzichtbare barrière.
‘Het ravijn wordt ginds plots nog dieper. Een kloof in een kloof, zou je kunnen zeggen.’
Daeren sprak met zachte stem, ook hij was onrustig.
‘Wat is daar beneden?’
Zwijgend volgde hij de richel, met zijn handen soms houvast zoekend aan de ruwe rotswand.
‘Doel je op het gevoel dat je hier krijgt?’
‘Ja.’
‘Het hoogste punt van deze kloof start in het Derde, het laagste bevindt zich in het Tweeënveertigste.’ Hij gebaarde om zich heen. ‘Normaalgezien blijft het grootste deel van de demonenmagie altijd in eenzelfde niveau. Verplaatsingen zijn miniem. Maar hier wordt de magie van de lagere Niveaus naar boven gestuwd. Het is dat gigantische verschil in kracht en… soort energie dat jij – dat wíj merken.’
Verbaasd keek ik hem aan. ‘Soort?’
Met een geërgerde zucht haalde Daeren zijn schouders op. ‘Niet letterlijk soort. De magie daar beneden is ouder, meer geconcentreerd. Die oude demonenmacht staat nog dichter bij de oermagie dan de magie in deze niveaus of aan de oppervlakte. Het is en blijft echter demonenmagie.’
Ik bleef een tijdje stil, voorzichtig over een paar rotsen stappend die op de richel waren gevallen. De grimmige sfeer die in het ravijn hing, had Schimmenjagers frustratie gesust, en ondanks het feit dat zijn irissen nog steeds felrood waren, leek hij me in de stemming vragen te beantwoorden. Ik was niet van plan die kans te laten lopen.
‘Als de energie hier omhoog wordt gestuwd, stapelt die zich dan niet op?’
‘Dat dacht ik eerst ook, maar er zit een volledig circulatiesysteem in de kloof. Hier komt de magie omhoog, vele mijlen oostwaarts zinkt het opnieuw naar het Tweeënveertigste.’
Zodra we voorbij het eerste deel van het ravijn waren, leek de afgrond naast ons bodemloos diep. De duisternis slokte alles op en zonder het mos op de richel zou ik geen hand voor ogen zien. Daerens mantel zorgde ervoor dat hij helemaal in de schaduwen opging en soms verdween hij uit mijn gezichtsveld, zelfs al liep hij net voor mij.
Vermoeid door het nauwelijks merkbare, maar voortdurende stijgen van het pad leunde ik hijgend tegen de wand. Hoe lang bevond ik mij al in deze duisternis? Hoe lang was het geleden dat ik iets anders had gezien dan rots, rots en nog eens rots? Verlangend keek ik naar boven. Ergens voorbij al die grotten en stenen was er een land met aarde, helder water, een hemel. Zonder demonenmagie.
‘Is er iets?’ Daeren was een eindje teruggekomen en keek me onderzoekend aan.
‘Ik bedacht me gewoon dat ik geen flauw idee heb hoeveel tijd er al verstreken is sinds ik hier ben wakker geworden,’ antwoordde ik zachtjes. Aarzelend vervolgde ik: ‘En… ik ga dolgelukkig zijn wanneer ik eindelijk uit de Niveaus ben.
Schimmenjager lachte stil. ‘Wel wel, je vertrouwt me voldoende om er vanuit te gaan dat ik je ook degelijk naar de oppervlakte leid. Ik voel me gevleid.’ Zijn glimlach vervaagde en hij kruiste zijn armen. ‘Ik neem aan dat elfen een woud boven een grottenstelsel verkiezen, maar waarschijnlijk begint de demonenmagie op je te wegen. Ik kan je er telkens een paar uur van vrijwaren, als je wilt – echter enkel wanneer we stilzitten.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

za feb 18, 2017 4:06 pm

‘Runen,’ stelde ik vast.
‘Ja. Wat betreft de tijd: wij zijn waarschijnlijk een dikke twee weken onderweg. Hoelang de demonen erover hebben gedaan om je naar het Zesde te brengen, weet ik niet, noch kan ik je zeggen wanneer precies we buiten zullen staan. Ik kan het aantal dagen wel ongeveer gokken, maar uit de Niveaus komen is altijd een verrassing.’
‘Twee weken voor één niveau. Goden.’ Met een zucht kwam ik weer in beweging.
‘Anderhalf niveau,’ verbeterde Daeren me. ‘ We hebben min of meer de helft van het Zesde achter de rug, en wanneer we de brug overgaan, hebben we het volledige Vijfde doorkruist.’
Het pad werd wat breder en veranderde in een ruw uitgehakte trap, die ons met onregelmatige treden steeds hoger bracht.
‘Als we -,’ begon ik hijgend,’ als we over anderhalf niveau al twee weken doen, hoe lang duurt het dan om helemaal naar beneden te gaan?’
‘Vijf maanden naar het laagste niveau dat ík heb bereikt,’ antwoordde Schimmenjager kortaf. Ik hield mijn mond en keek bedachtzaam naar de man die voor mij liep. Informatie over de Niveaus geven vond hij geen probleem, maar telkens ik iets over zijn persoonlijke ervaringen in deze grottenstelsels vroeg, klapte hij dicht.
Tot mijn opluchting ging de trap over in een vlak pad en ik ging vermoeid achter Schimmenjager aan, die op geen enkel moment zijn tempo had vertraagd.
‘Niet meer tegen de wand leunen hier,’ zei hij plots. Hij keek even achterom om zeker te zijn dat ik hem gehoord had.
De richel kwam los van de muur en strekte zich diagonaal over de gapende afgrond uit naar een opening hoger in de rotswand. Ik had geen hoogtevrees, maar moest toch slikken toen we de relatieve veiligheid van de muur verlieten en het veel te smalle pad ons boven de kloof liet zweven. Zonder problemen bereikten we de overkant.
We verlieten het ravijn en stapten een nauwe gang in. Door het ontbreken van een lichtbron moesten we op de tast onze weg zoeken, en soms dwongen uitsteeksels in de wand ons om ons zijwaarts tussen de rotsen te persen.
Schimmenjager nam plots mijn arm vast en maakte een scherpe bocht, bijna alsof hij recht tegen de muur ging lopen.
‘We rusten hier,’ zei hij. Hij trok me zacht naar beneden en ik liet me op de grond zakken. Runen lichtten op en in het zwakke licht dat ze verspreidden zag ik dat we ons in een ondiepe grot bevonden. De vloer en een groot deel van de wanden waren geschuurd tot een glanzend zwart oppervlak. Witzilveren kristalstructuren en fijne aders van hetzelfde soort gesteente doorbraken het egale vlak en weerkaatsten het licht. Voorzichtig streek ik met mijn vingers over de muur.
‘Kijk niet in de richting van de gang,’ Daeren liet zich voor me op de grond vallen en zette zijn kap op. Vragend keek ik hem aan.
‘Er zijn daar ook zulke kristallen, maar ik geloof dat de opbouw ervan door de eeuwen heen veranderd is. Ze weerkaatsen het licht niet alleen, ze versterken het ook.’ Hij grinnikte. ‘De eerste keer dat ik door deze gangen dwaalde, was ik urenlang blind nadat ik wat licht had gemaakt.’
Ik schudde mijn hoofd en glimlachte. ‘Je bent op zijn minst niet blind gebleven.’ Ik wilde nog iets zeggen, maar ik klapte mijn mond dicht en staarde nadenkend naar de runen.
‘Dan zat ik nu niet hier,’ zei Daeren droogjes, hij had mijn abrupte zwijgen niet opgemerkt. ‘Er is een bron achteraan, het water is drinkbaar. Vul je waterzak daar.’
Ik hurkte neer bij een hoek van de grot en wierp een sceptische blik op de bron. Een stroompje sijpelde door barsten in het plafond, drupte langs de rotswand omlaag en vormde een plas in een uitgehakte holte in de vloer. Het water glinsterde in de zwakke gloed en had een ongezonde kleur. Onbeweeglijk bleef ik zitten, met de lege waterzak in mijn hand.
Sinds wanneer voelde ik mij op mijn gemak bij Daeren? Was het omdat hij me over zijn kindertijd vertelde, omdat hij me zijn verleden toevertrouwde? Hij was, hij ís Schimmenjager, een moordenaar met meer namen op zijn geweten dan er huizen zijn in Thaëng. Ik mocht hem niet vertrouwen, ik mocht hem me mijn waakzaamheid niet op laten geven. Hij zou mij doden zodra hij genoeg van me had, net zoals hij de dorpelingen had gedood, net zoals hij Rendorin had omgebracht.
Ik trok de kurk los en vulde mijn waterzak met de melkwitte vloeistof die zich in het bekken had verzameld. Langzaam kwam ik overeind, ik draaide me om en richtte mijn blik op Daeren. Hij zat bij de ingang op de grond en schoof op handen en knieën af en toe een eindje op, een hele rij symbolen tekenend. Het was net alsof ik naar een kind keek. Een witharig kind met wijnrode ogen, spontaan en onschuldig.
Ik liep terug en ging zitten, met mijn rug tegen de gladde muur.
‘Wat doe je?’ Nieuwsgierig keek ik toe hoe Daeren zich een aantal meter verplaatste en aan een tweede rij begon.
‘Een ruimte zonder demonenmagie creëren, zodat jouw afweer even rust krijgt,’ antwoordde hij terwijl hij snel het ene teken na het andere neerkrabbelde. ‘Trouwens, we hebben het Vijfde verlaten. We zijn in het Vierde nu.’ Schimmenjager stond op, ging over de nieuwe reeks staan en strekte doelgericht zijn hand uit, met zijn handpalm opzij gericht.
Mijn keel werd dichtgesnoerd. Bewegingsloos bleef ik zitten. Dit kon niet, het voelde te onwerkelijk. Hoe kan je van het ene op het andere moment de controle over je ademhaling verliezen? Ik probeerde mijn longen met lucht te vullen, maar meer dan een krampachtige zucht kreeg ik niet voor elkaar. Paniekerig snakte ik naar adem. Zwarte vlekken dansten voor mijn ogen en ik voelde hoe ik zijwaarts viel, niet in staat mezelf op te vangen. Daeren trok me voorzichtig recht en hield me tegen de muur gedrukt.
‘Shixin. Rustig.’
Ik kreeg langzaam maar zeker weer lucht, de vlekken verdwenen en mijn duizeligheid ebde weg.
‘Wat was dat?’ Ik sloot mijn ogen en liet me onderuit zakken, te uitgeput om kwaad te zijn.
‘Je hebt zo lang de druk van de demonenmacht ervaren dat je niet weer wist hoe het is zonder. Dat heeft zich op je ademhaling geprojecteerd,’ legde Schimmenjager uit. ‘Iemand die een hele tijd niet hoefde te ademen, kan het niet meer op het moment dat hij opnieuw moet beginnen ademen.’
‘Fijn,’ snauwde ik. ‘Ik neem aan dat jij het bent verleerd een waarschuwing te geven voordat je iemand half laat stikken?’
Schimmenjager negeerde mijn sarcasme en haalde zijn schouders op. ‘Ik had niet verwacht dat je zo sterk zou reageren.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

za feb 18, 2017 4:07 pm

Hij liet zich voor me op de grond vallen en gebaarde naar de leren tas die naast me stond. ‘Geef eens door.’
Verbaasd schoof ik de zak naar hem toe. ‘Je hebt tot nu nauwelijks gedronken en zo goed als niets gegeten. Heb je eindelijk honger gekregen?’
Daeren rommelde in de schoudertas en haalde er een stuk brood uit, samen met een reep gedroogd vlees en enkele noten.
‘In de Niveaus kan ik eigenlijk zonder voedsel en aan een kleine hoeveelheid water heb ik genoeg. Dat wil echter nog niet zeggen dat het aangenaam is jezelf verhongerd en uitgedroogd te voelen.’ Hij duwde de zak met zijn voet naar me terug en ook ik zocht een maaltijd bij elkaar. ‘Daarom heb ik her en der proviand verborgen: dan wordt mijn soms maandenlange verblijf hier niet té pijnlijk.’ Hij glimlachte flauw. ‘Althans niet op het vlak van honger.’
Op adem gekomen ging ik rechter zitten. ‘Maandenlang tussen demonen? Jij bent gek,’ mompelde ik hoofdschuddend.
‘Inderdaad. Compleet doorgeslagen,’ bevestigde Daeren spottend, zijn ogen lichtten een seconde felrood op. Hij ging er niet verder op in en ik kauwde nadenkend op een taai stuk vlees. ‘Hoe komt het dat de demon in de kloof, die eerste, de enige is die we zijn tegengekomen? Gezien het aantal monsters dat zijn weg naar de oppervlakte vindt, zou je toch denken dat er hier heel wat meer rondlopen.’
Schimmenjager keek me doordringend aan. ‘Ik betwijfel of die muog in de eerste klasse past. Julie eerstes worden in dit niveau, het Vierde, geboren. Wat jou heeft aangevallen, was er eentje uit een lager niveau. Het Zesde, misschien het Zevende.’
Verward door deze nieuwe informatie beet ik op mijn lip. ‘Dus er bestaan demonen die machtiger zijn dan eerstes?’
‘En of die bestaan,’ hoonde Daeren.
Als dat waar was, zat Inthasin met een reusachtig probleem zodra deze beesten zich aan het oppervlak zouden wagen. De zeldzame eerstes waren altijd een bron van dood en verderf geweest die zich maar heel moeilijk liet bedwingen. Het zou catastrofaal zijn voor al wat leefde wanneer er nog krachtigere soortgenoten opdoken.
‘Maak je geen zorgen.’ Schimmenjager leek mijn gedachten te kunnen lezen. ‘De machtigere exemplaren die op bloedvergieten uit zijn, kunnen simpelweg niet naar boven: ze hebben een bepaalde hoeveelheid magie nodig om te overleven. Een grotere concentratie gaat, een te lage niet. De paar demonen die dit misschien zouden kunnen omzeilen, zijn niet geïnteresseerd in wat er boven hun hoofden gebeurd.’
‘Dus de eerste vier niveaus zijn de enige waaruit demonen kunnen ontsnappen,’ concludeerde ik.
‘Inderdaad,’ knikte Daeren. ‘Om terug te komen op je oorspronkelijke vraag: de meeste niveaus zijn vrijwel uitgestorven. Demonen die niet naar het oppervlak kunnen, jagen op elkaar wanneer de honger hen kwelt en beperken zo de populatie. Enkel in het Eerste en het Tweede bevinden zich grote groepen. Het zijn zij die jullie het meeste last bezorgen.’
Ik zweeg een tijdje en leunde toen met een zucht achterover. ‘Fantastisch. Of je loopt regelrecht in zo’n kolonie, óf je wordt in tweeën gehakt door het lemmet van een val, óf je belandt in de maag van één of andere onverslaanbare demon.’
‘Vergeet de natuurlijke omgeving niet. Die is ook dodelijk,’ grijnsde Daeren met een ondeugende twinkel in zijn ogen. Zijn kinderlijke vrolijkheid was aanstekelijk en ik lachte zacht.
‘En dan hebben we de halfdemonen die zomaar je ademhaling stoppen nog niet gehad,’ plaagde ik hem. Ik glimlachte om de scherpte van mijn opmerking te halen.
Hij grinnikte en keek schuldbewust naar de grond. ‘Ja, die kunnen we niet achterwege laten.’
Hij had zijn knieën opgetrokken en had zijn armen eromheen geslagen, wat samen met zijn neergeslagen blik maakte dat hij er bijna verlegen uitzag.
‘Daeren, hoe oud ben je?’ liet ik me ontvallen.
Hij plukte afwezig aan de stof van het zegel. ‘Mentaal? Zevenendertig. Maar mijn lichaam veroudert niet meer sinds mijn eenentwintigste. Daar zal mijn magie wel iets mee te maken hebben.’
Ik haalde mijn waterzak tevoorschijn en wierp een wantrouwige blik op de witte inhoud ervan. Aarzelend nam ik een slok van de drank. Het smaakte naar water en ijzer en verder niets. Enigszins gerustgesteld dronk ik verder, ondertussen Daeren bestuderend. Hij had zijn kap alweer afgezet en zijn halflange, witte haar viel ongehinderd naar voren, waardoor het een deel van het zwarte litteken verborg. De vreemde, licht kromme lijn kon onmogelijk door een dolk of ander soort lemmet gemaakt zijn: de snee bleef oppervlakkig, hoewel het over zijn kaak naar zijn keel liep en onder zijn trui verdween.
Zijn mantel lag ver naar achter geslagen en toonde beweeglijke, stalen schouderversterkingen en stevige beschermers die rond zijn bovenarmen vastgegespt waren. In het vale licht van de runen kon ik nog net fijne, in donker staal gekraste symbolen zien, die op vrijwel elk van de metalen platen voorkwamen. Ik zocht naar meer onderdelen en ontdekte enkel de fijne ringetjes van een meesterlijk gemaakte maliënkolder, door zijn kledij aan het oog onttrokken.
De weinige wapenrusting was gericht op snelheid en soepelheid, absoluut niet op bescherming. Ergens verbaasde me dat: in een wereld geregeerd door demonen zou ikzelf iedere vorm van bescherming waarderen, zeker als mijn harnas van dezelfde kwaliteit zou zijn als zijn maliënhemd. Het ding was beslist niet door mensenhanden gemaakt, en al zou het de kunde van een meestersmid onder de elfen of alfen kunnen evenaren, ik betwijfelde of het door ons was vervaardigd. De staalsoort was mij onbekend.
Geeuwend rekte ik me uit en ik zakte wat onderuit, mijn mantel als deken over me heen trekkend. Ik had gegeten en gedronken, de demonenmagie drukte niet meer op me en ook al was het opnieuw zwaar en vermoeiend geweest, ik voelde me goed. Daarbij kon Daeren best aangenaam gezelschap zijn wanneer hij een beetje zijn best deed. Bij die gedachte moest ik onwillekeurig lachen. Schimmenjager schrok op en keek me verwonderd aan.
‘Heb ik iets gemist?’
‘Ik vroeg me af hoe Shiruto zou reageren wanneer ik hem vertel dat ik een heel eind door de Niveaus heb gereisd in het gezelschap van de doodgewaande crimineel Schimmenjager, die op de koop toe ook nog eens behoorlijk behulpzaam is.’
‘Shiruto… Dat is de leider van de Orde, niet?’ Hij keek me geamuseerd aan. ‘Je gaat er weer van uit dat ik echt van plan ben je levend terug te brengen.’
Langzaam haalde ik mijn schouders op. ‘Beter dan te geloven dat je dat níét gaat doen.’
‘Dat is waar,’ stemde Daeren in, ‘maar het kwam nogal spontaan. Vertrouw je me?’
Nieuwsgierige, donkerrode ogen keken me recht aan. Ik reageerde niet meteen, maar woog mijn antwoord zorgvuldig af. Was het echt zo dat ik hem vertrouwde? Er waren genoeg momenten waarop ik hem met grimmige genoegdoening naar de andere wereld zou helpen, of waarop ik ronduit bang voor hem was.
Bedachtzaam richtte ik mijn blik op hem. ‘Soms, wanneer je je meer als mens dan als demon gedraagt. Zoals nu.’
Daeren zweeg, hij streek onwillekeurig met zijn vingers over het litteken op zijn wang.
‘Ik weet niet zeker of er zoveel verschil is tussen de demon en de mens,’ zei hij zachtjes. ‘Ik ben altijd beiden.’ Hij glimlachte zwak toen ik hem niet-begrijpend aankeek. ‘Misschien moet ik maar eens verder vertellen.’
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

za feb 18, 2017 4:07 pm

De volgende hoofdstukken staan in "Schimmenjager (deel 2)" :) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

zo mar 05, 2017 7:08 pm

Wauw, tweeënveertig pagina's, dat is een mooi aantal! Ik heb al een stuk eerder gelezen, maar ik begin lekker opnieuw en zal proberen zoveel mogelijk feedback te geven. Hopelijk is dat wel gewenst, ondanks je voornamelijk op het einde feedback wil.

Nu ik alles achterelkaar kan lezen, wordt misschien ook het een en ander duidelijk wat ik de vorige keer niet zo goed begreep :)

Ik heb de eerste twee stukken gelezen.

1 Dodelijk gezelschap
Hebben die demonen me hier gebracht?
Volgens mij moet "hebben" hier in de verleden tijd zijn.
de vreemde gloed buiten de kleine grot.
Is dat niet voldoende om je beangstigend te voelen? Tenzij het personage weet waar die vreemde gloed van komt, lijkt me dat reden genoeg ^_^
Ik bestudeerde de doorgang even en kwam tot de vaststelling dat deze spelonk slechts een holte was in de wand van een veel grotere grot.
Hm, en daar is reden twee van gevaar :P want wat is er in dat grottenstelsel verborgen als je door demonen achterna gezeten bent.
Een zachte stem kwam vanuit de duisternis achter me. Ik draaide me met een ruk om.
Hij (ik herinner me van eerder dat het een jongen was, klopt dat?) zat toch met zijn rug tegen de muur? Hoe kan er dan een stem vanachter je komen?
En nu zat ik in de Niveaus.
Misschien is dit een mooi eerste moment om kennis te maken met de naam van de HP? Nu zat ik, naam, in de Niveaus. Het benadrukt gelijk hoe onwerkelijk dat voor het personage is.
‘Over een uur moeten we hier weg’, deelde hij mee. Mij volledig negerend ging hij terug zitten
Hoezo negeert hij hem? Hij zegt toch dat ze met een uur weg moeten zijn? In welke vorm negeert hij het personage?
Felrode ogen met smalle pupillen keken me strak aan. Zijn halflange, warrige haar was wit en een fijn, zwart litteken startte onder zijn linkerooghoek, liep schuin naar beneden naar zijn hals en verdween in zijn kraag.
Mooie beschrijving van het personage.
was na het verdwijnen van Rendorin.
Ik heb geen idee wie dit moet zijn, voor mij volstaat als er iets als 'Rendorin, de dappere ridder' (bij wijze van dan, hè :P) bij staat.
Ik werd lijkbleek. Na Schimmenjager.
Deze naam zegt mij ook niets, maar hier gaat in elk geval het gevoel bij uit dat een heel gevaarlijk persoon moet zijn (geweest).
‘Dat kan niet. Schimmenjager werd door Rendorin verslagen, hij bestaat niet meer’, fluisterde ik.
‘Hoe weet je dat?’ Zijn stem droop van spot. ‘Ik was verdwenen. De Orde heeft mij noch Rendorin kunnen terugvinden. De misdaden hielden op, maar kun je ervan uitgaan dat dan ook de misdadiger dood is?’
Klopt het dat die Daeren de Schimmenjager is?
Alsof je schaduwen geworpen door het licht van een flakkerende kaarsvlam trachtte te grijpen.
Mooi
de elfenmagiër Rendorin
Ahh, dus dat is hij. En hij moet dan ook een hele speciale en sterke magiër zijn, als hij naar alle waarschijnlijkheid een halfdemon kon verslaan.

Tweede stuk; beginnend bij "wat wil hij van me"
'genees jezelf ondertussen.'
Ooh is de hoofdpersoon ook een magiër? Op zich vind ik het niet verkeerd of vervelend om door omstander de hoofdpersoon te leren kennen, maar ik weet niet of dit daar ook ondervalt. Misschien kun je het eerder verwerken door wanneer je het over Rendorin de elfenmagiër hebt, aan te kaarten dat de HP dat ook is.
Mijn vraag zorgde ervoor dat hij in de opening bleef staan, met zijn rug naar me toe.
Ik weet niet waarom, maar door dit zinnetje komt de HP heel hooghartig over. Alsof hij met zijn vraag de halfdemon de baas is. Mooier is als je zegt dat Daeren gewoon blijft staan.
'We hebben gevochten en hij heeft me verslagen', antwoordde hij zacht.
Nu klinkt het net of hij wat onzeker is. Van halfdemon verwacht ik eerder dat hij of dat hij een zekere wraak ervaart of z'n schouders erover ophaalt.
Rendorin versloeg je? Waarom ben jij dan de enige die nog in leven is?
Schuingedrukt ;)
opgelucht constateerde ik dat ik tenminste niets gebroken had.
en constateerde opgelucht dat ik ...
De Woudmagie straalde uit naar de wonde
Bedoel je hier niet "wond"
Ik was geen echte magiër en beschikte niet over grote hoeveelheden magie, maar ik was handig met runen, waardoor ik redelijk goed wonden kon helen.
Leuk om kennis te maken met het personage kennis te maken :)
Rode kattenogen focusten op me.
Ik zou geen kattenogen gebruiken, mits je het over een katachtig wezen hebt. Zijn felrode ogen focusten op me, volstaat.
‘Waarom zou jij, een moordenaar, mij niet dood willen?’ repliceerde ik meteen.
Alsof hij dat zelf ook niet wil >.> Zo de waard is...
Zwijgend reisden we urenlang door het gangenstelsel. In het begin probeerde ik de weg die we namen te onthouden, maar ik gaf het algauw op. Ik was compleet gedesoriënteerd. Hoe verder we raakten, hoe meer splitsingen ik zag en hoe sneller bochten en afslagen elkaar opvolgden. Het gebied waar we doorheen gingen, was één gigantische doolhof van grotten en smalle gangen.
Goed beschreven. Wel vraag ik me af of er iets in de groten is. Is het alleen maar steen of is er mos, vleermuizen, spinnen, andere wezens? Je gaf eerder aan dat ze in de Niveaus zijn, daar moet toch iets speciaals aan zijn? Wellicht kun je dat hier ook al een beetje opnemen.
Ondanks dat vond Schimmenjager, die me al de hele tijd negeerde, moeiteloos zijn weg.
Waaruit blijkt dat? Misschien is er niets te zeggen en moet hij zich concentreren om de weg te vinden?
We spraken niet toen hij me een in dun leer gebonden bundel met voedsel en een in canvas gewikkeld zwaard gaf en hij wat later met zijn rug tegen de muur ging zitten om te slapen. Na een korte rust wekte hij me en weer trokken we verder.
Dit stukje leest niet prettig. Het komt denk ik omdat het als een opsomming aanvoelt.
Ergens in het midden van één van die gangen zei Schimmenjager
zei de Schimmenjager
dat we het zesde niveau voorbij waren en het Vijfde waren binnengegaan
En wat is het verschil dan?
‘Je bent uitgeput,’ constateerde hij.
Joh? xD Goh hoe zou dat nou komen, haha
‘We zullen hier langer rusten. Kom weer op krachten.’
Alsof het slechts een knopje omduwen is om jezelf weer op krachten te brengen...
Volgens mij kan deze zin achter de vorige regel.
Hij staarde een beetje afwezig naar de door hem getekende runen
Ik heb geen verstand van runen, maar wat doet hij hier? En waarom? Of volgt nog?
Het leek alsof zijn irissen donkerder dan anders waren.
Hoe kan hij dat weten, als hij voornamelijk de rug van Daeren heeft gezien?
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

ma mar 06, 2017 6:44 pm

Hahaha, ik zit eigenlijk al aan pagina 69, maar dat leek me net iets té veel om in een keer te posten :lol: . Oh je hebt veel geschreven :o . En tuurlijk, als ik dan herschrijf kan ik even kijken welke delen ik zeker moet aanpassen en of er ergens grove fouten zaten.
Volgens mij moet "hebben" hier in de verleden tijd zijn.
Of het moet gewoon schuin staan, als gedachte. Bij het kopiëren komen de schuingedrukte delen niet mee, en ik probeer wel ze er zelf weer in te steken, maar... *zucht* Even gauw aanpassen :) .
Hij (ik herinner me van eerder dat het een jongen was, klopt dat?) zat toch met zijn rug tegen de muur? Hoe kan er dan een stem vanachter je komen?
Oh wow, ik moest even herlezen om te weten wat er exact daarvoor was gebeurt O.o . Maar tenzij ik erover heb gelezen (wat goed mogelijk is :P ), lag hij eerst neer? En komt dan met moeite overeind? Ugh, het zou anders wel erg zijn xD .
En yepyep, het is een jongen. Man. Whatever.

Ik weet dat de hp heeeeeeel lang naamloos blijft '-_- . Mijn schuld. Ai :lol: . Ik ben sowieso van plan de eerste drie hoofdstukken te herschrijven, zodat die dingen wat vlotter lopen + ik zit ondertussen met een paar dingen die elkaar tegenspreken. Vrij subtiel, niet gezegd dat je het gaat merken, maar fout is het toch :P . Ook inderdaad heel wat manke zinnen, waarvan je er een deel hebt opgesomd. Dusja...
Schimmenjager wordt vanzelf duidelijk (idd Daeren ;) ) en Rendorin moet eerst nog een beetje vaag blijven. Daar gaat het later namelijk nog over gaan. Maar het is oké als je vindt dat Daeren een beetje onzeker lijkt wanneer hij het over de elfenmagiër heeft, want er is meer tussen die twee gebeurt dan wat Kifher (en dus de lezer) weet. Oh, en "Schimmenjager" kun je zien als een soort titel, een naam die hij door zijn daden heeft gekregen, vandaar dat lidwoorden wegvallen.

Uhh, d*mn m'n regels met magie, Kifher (de hp) is geen magiër. Als je niet geïnteresseerd bent in achtergrondregels skip dit stukje dan even, want ik ben ook zooooo goed in iets samenvatten :lol: . Er is een verschil tussen een magiër en iemand als Kifher. Als magie een bron is, draagt de magiër een bron met zich mee, terwijl Kifher slechts een "emmer" water kan meenemen. Dat beperkt zijn mogelijkheden dus enorm, aangezien bijvoorbeeld iets krachtigere spreuken al niet meer gaan (te weinig "water"). Dit geldt trouwens enkel voor de elfen, niet voor de mensen of andere volkeren. Nog andere regels *zucht* :lol: .

Wat betreft de Niveaus, de indeling is vrij eenvoudig (tenminste, als je het ding zelf hebt uitgevonden =-=). Zie de benamingen "Eerste/eerste niveau, Tweede/tweede niveau, Derde etc.... Vierenzestigste" als de verdiepingen van een omgekeerd gebouw. Hoe kleiner het getal, hoe dichter bij de oppervlakte.

Als je vragen hebt omtrent inhoud, achtergrond, weet ik veel, vraag maar raak, want de eerste paar hoofdstukken zijn idd een beetje vaag over veel van die dingen. En goh, nou heb ik zelf veeeeel te veel getypt. Hoop dat je wat aan de uitleg van magiërs en Niveaus hebt gehad '^^ , en dankjewel voor alle feedback!!!!!!!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

di mar 07, 2017 8:17 pm

want ik ben ook zooooo goed in iets samenvatten
Je stukje is helder hoor! :D
Wat betreft de Niveaus, de indeling is vrij eenvoudig
Ik bedoelde niet zo zeer de indeling; hoewel dat natuurlijk ook handig is om te weten. Maar wat is het verschil tussen niveau 1 en de onderste? Is het een gewoon grottenstelsel of is het daar beneden anders? Dat zou ik graag in het verhaal willen lezen. Het moet haast wel anders zijn, waarom zou je het anders de Niveaus noemen (no offence ;) ). Ik als lezer ken de wereld waarin Kifher leeft niet, dus ik heb geen vergelijkingsmateriaal wat er zo anders is aan de niveau ten opzichte van de rest van de wereld. Betekent niet dat je in het eerste hoofdstuk alles moet opsommen, hoor. Dat zou nogal droge kost worden, haha

Stuk begint met "Door het ontbreken van zon en nachtgesternte"
al was ik er zeker van dat er minstens een week was verstreken sinds ik Schimmenjager had ontmoet.
Ik vind het een sterk gegeven dat Kifher de tijd niet kan volgen doordat hij de zon en sterren niet kan zien. Dat vertelt gelijk ook iets over de tijd en wereld waarin hij leeft :D

Ik mis echter in het stukje hierboven een aanduiding waarom hij denkt dat het een week is. Heeft hij al zoveel geslapen of zo vaak gegeten. Misschien is er wel een hele andere reden, soort speciale biologische klok van binnen die van slag raakt als hij bepaalde tijd geen zonlicht ziet of zo. Iets in elk geval waardoor je dat gevoel beschrijft.
Een volledige week om één niveau, het Zesde, door te reizen, en wie weet hoeveel weken meer om de oppervlakte te bereiken
Met dat in het vooruitzicht word je best moedeloos of je er ooit nog uit zult komen.
verhalenwever
<3
de uitgestrektheid van dit ondergrondse doolhof te benaderen.
Ik denk dat je 'te benadrukken' bedoelt.
Daeren drukte brood en een waterzak in mijn handen
Waar haalt hij het voedsel trouwens vandaan als ze daar al een week zitten? Of hoeft hij wellicht niet te eten omdat ie een halfdemon is, maar zou hij dan voedsel bij zich hebben.. hmmmm...
Meteen begon ik te eten.
Mooier is: Hongerig viel ik aan.
’Drieënzestig die vrij toegankelijk zijn.’
Jeetje.. voor het geval je bang was dat je te verdwalen en de uitgang niet te vinden.. succes verzekerd
‘Er is nog een ander, lager niveau, het Vierenzestigste.
Hier maak je trouwens heel goed duidelijk dat één het hoogste niveau is en dat hoe verder je afzakt je dus dieper in de penari zit als je er niet hoort te zijn.
Demonen die daar eindigen, komen meestal niet meer terug.’
Dan vraag ik me gelijk af: kunnen of willen ze dat niet.
*leest verder* ahhh het mag niet, maar waarom dan niet ...
Het licht van de runen werd doffer en flakkerde, doofde helemaal en herwon bijna onmiddellijk zijn normale sterkte, zo snel dat het leek alsof het nooit was veranderd.
Dit komt voor mij een beetje uit de lucht vallen. Je beschreef hiervoor wel dat hij iets met stof om zijn arm deed, maar dat vatte ik niet op dat er licht ontstond.
‘Ben jij er geweest?’ vroeg ik zacht.
Hij knikte stuurs. ‘Ja, en ik hoop er nooit terug te keren.’
Oehh hij is teruggekeerd, dan moet ie wel heel machtig zijn denk ik zo
Het waren mijn pijnlijke spieren die mij wekten, en niet de harde trap die ik anders te verduren kreeg.
Voor het geval we hem aardig begonnen te vinden, haha
Hoe erg was het met me gesteld als ik enkele uren slaap méér als een absolute luxe zag?
Goede beschrijving!
Het was niet onmogelijk dat hij op me was uitgekeken en me hier had achtergelaten.
Maar waarom hielp hij je dan eerste plaats... vast niet omdat ie zo gek op je is... hij is een halfdemon! No worries, hij komt vast terug ;)
Zacht vloekend besliste ik nog een uur te wachten.
Maar je hebt geen klok, hoe wil je de tijd dan aflezen? Grapjas, haha
op dit moment was het mijn enige veilige haven.
Waarom is dit een veilige haven ten opzichte van alle andere grotten waarin ze hadden kunnen neerstrijken?
heel flauw verlicht door de schaarse, op de muren groeiende mossen
Oewh een eerste hint van hoe de niveaus eruit zien. Oplichtend groenmos, I likeee
Enkele minuten liep ik door het schemerduister
Ook hier tijdsbesef terwijl dat er niet is. Misschien beter zeggen dat hij zijn stappen telt als tijdsbesef of misschien hij al tien zijgangen gepasseerd?
tot er uiteindelijk zo weinig plukken mos waren dat ik soms hele delen op de tast verder moest.
Dus de mos is niet overal.. bummer.. Zou je dat dan niet plukken om je pad enigszins te verlichten?
dus kon ik net zo goed willekeurig door de Niveaus struinen.
Noo niet nu al hopeloos worden :O
‘Je kwam niet terug,’ antwoordde ik onrustig.
Waar uit de onrust zich in? Zwaaien met het zwaard, andere kant op kijken? Dat laatste is misschien wat lastig in een donkere gang.
‘Ik had gedacht dat je langer zou slapen. Sorry.’
Is dat omdat Kifher een wezens van "boven" is en Daeren een halfdemon? Of gewoon een algemene gok? Just wondering
Hij gaf me mijn zwaard terug
Oh hahaha hij was zijn zwaard kwijt, ja dan zou ik ook onrustig worden lol
deze keer zag ik het ragfijne, ijzeren blad dat uit de grond schoot, rakelings langs zijn rug scheerde en met razende vaart het plafond in verdween.
Jak, iets zegt me dat als je dieper gaat het er niet vriendelijker op wordt. Let's go up

Stuk begint met "De flinterdunne, scherpe kling van de val had een diepe snee achtergelaten"
Een nauwelijks waarneembare rook verzamelde zich rond de wonde, die meteen begon te genezen.
Goede beschrijving
niet goed wetend wat te denken van hetgeen ik zonet had aanschouwd.
Maar Kifher deed toch ook aan magie ookal kwam het niet vanuit zichzelf?
‘Dat zegel is niet echt een straf, aangezien je zelf over het gebruik ervan beslist,’ stelde ik vast.
Haah! Burn! xD
Zijn hand volgde een kronkelend patroon
Als in een scheur in de rotswand of een tekening?
ben ik in de Niveaus gevallen
Dan baal je. Maar als het grotten zijn hoe kun je dan daarin vallen?
‘Ik neem aan dat het geen kwaad kan je te vertellen wat er is gebeurd.’
Ik vermoed dat dit Kifher niet geheel gaat afschrikken :')

ps sommige opmerkingen zijn puur als lezer geschreven en niet zo zeer dat je dingen anders zou kunnen doen ;)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

wo mar 08, 2017 1:30 pm

Omg hahaha, inderdaad, hoe kan je zeggen dat je een uur wacht/minutenlang stapt als je gevoel voor tijd verdwenen is? xD Whoops.
Waar haalt hij het voedsel trouwens vandaan als ze daar al een week zitten? Of hoeft hij wellicht niet te eten omdat ie een halfdemon is, maar zou hij dan voedsel bij zich hebben.. hmmmm...
Wordt later nog aangehaald en uitgelegd ;) .
Dit komt voor mij een beetje uit de lucht vallen. Je beschreef hiervoor wel dat hij iets met stof om zijn arm deed, maar dat vatte ik niet op dat er licht ontstond.
Neenee, dit heeft niets met die strook stof te maken. Hij had eerder al runen op de grond getekend om wat licht te maken, maar als hij dan zo gefrustreerd (ehm niet het goede woord maar oké) reageert heeft dat invloed op die runen.
Waarom is dit een veilige haven ten opzichte van alle andere grotten waarin ze hadden kunnen neerstrijken?
Maar die vorige vindt hij nooit meer terug + ze zijn de verkeerde kant op :lol: .
Dus de mos is niet overal.. bummer.. Zou je dat dan niet plukken om je pad enigszins te verlichten?
Ohnee nu moet ik snel iets uitvinden waardoor dat niet meer gaat :o . Hahaha, ik was die mogelijkheid helemaal uit het oog verloren. Misschien iets met het feit dat het mos dooft als je het van z'n stenen lostrekt? Eh, ik weet het niet, hoor :lol: .
Is dat omdat Kifher een wezens van "boven" is en Daeren een halfdemon? Of gewoon een algemene gok? Just wondering
Omdat hij zo uitgeput was. Daeren dacht dat hij daardoor veel langer zou slapen, maar Kifher herstelde een beetje sneller dan hij had verwacht.
Maar Kifher deed toch ook aan magie ookal kwam het niet vanuit zichzelf?
Niet zozeer het genezen door magie, maar wel hoe Daeren wakker lijkt te schrikken en een beetje geïrriteerd is.
Dan baal je. Maar als het grotten zijn hoe kun je dan daarin vallen?
Hahahaha, omdat Daeren letterlijk door het dak van een grot is gevallen :') . Ook dit hier zal in de toekomst nog in een hoofdstuk worden gegoten.

Oké, weer te veel geschreven xD . Dankje voor je opmerken, sommige dingen zijn echt onlogisch in het verhaal (en zijn compleet aan mijn aandacht ontsnapt) :P .
Als je merkt dat ik hier niets aanpas, dat is omdat ik deze hoofdstukken van begin tot eind wil herschrijven. In deze versie iets aanpassen is verloren moeite. Maar ik ben wel van plan er alle feedback bij te nemen op het moment dat ikaan het herschrijven begin, dus dit is echt wel handig ;) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

wo mar 08, 2017 6:48 pm

Misschien iets met het feit dat het mos dooft als je het van z'n stenen lostrekt?
Zoiets bedacht ik ook al, hehe
Als je merkt dat ik hier niets aanpas, dat is omdat ik deze hoofdstukken van begin tot eind wil herschrijven.
Zo'n vermoeden had ik al. Hoe verzamel jij al je feedback? Ik heb alles van mn grote verhaal in een excelsheet gepropt en daarin onderscheid gemaakt tussen grote en kleine items, maar of dit het handigste is...?

Stuk hoofdstuk 2 Schaduwstemmen
Paden waren smal en leken vaker wel dan niet dood te lopen, om dan onvindbaar te zijn zodra je wilt terugkeren
Dit doet me denken aan de boeken van De Zeven Wateren (Juliette Marilier) waarin het woud rondom de Ierse vesting altijd zijn paden leek te veranderen voor buitenstaanders. Daar moest je vooral niet zonder begeleiding ronddwalen.
Grote roofdieren raakten maar al te vaak met demonen in een woest gevecht verwikkeld;
Dus de demonen zitten niet alleen in de niveaus? Dat het je niet gezegd, hoor, maar dat is mijn beeldvorming omdat we alleen nog maar in de grotten zaten. Op de een of andere manier heb ik het idee dat ik al heel ver in het verhaal ben, in plaats van bij hoofdstuk 2 xD
De brede, traag stromende rivier Menon
Leuk dat je de rivier een naam hebt gegeven!
na enkele mijlen
Heb je bewust voor mijlen gekozen? het doet heel Engels aan.
Oostelijk vloeide de Eron
De Menon heeft geen ligging, terwijl de Eron in het oosten vloeit. Ik vraag me dan af of de Eron oostelijk van de Menon stroomt of dat de Menon in het westen stroomt van het land. Puur om een idee te vormen hoe de wereld eruit ziet.

Oeh en de noordelijke rivier Zaron klinkt ook mooi. Dan kan de Menon ook nog in het zuiden liggen haha.
Sommigen fluisterden dat er zich daar een toegang tot de Niveaus zou bevinden
Ahh eigenlijk zijn de niveaus dus een soort mythe en maakt het extra mysterieus dat Kifher daar terecht is gekomen.
wierp een nijdige blik op de bulderende rivier.
Want hoe durf je een poging te wagen mij op te slokken in koude en kolkende water.
Maar dit is dus de Zaron rivier? *leest verder* yesss goed gegokt :D
Ik haat deze vervloekte uitgang.
Wahaha
(+ schuingedrukt)
Hij was dwars door het watergordijn naar een groot rotsblok gesprongen, in de hoop zichzelf een ijskoud bad te besparen
Maar voor een ijskoude douche was hij dus wel in xD *gniffel*
Niet nu. Alsjeblieft niet nu.[/quot]
Schuingedrukt
Hij kon zijn magie horen krijsen en janken
Mooie beschrijving, geeft ook gelijk aan dat de magie niet altijd iets moois of goeds is. Lijkt me hele nare vorm van magie die hij heeft.
Met opeengeklemde tanden bleef hij staan, tot het rukken aan de kettingen minder werd en uiteindelijk verdween.
Ik vermoed dat hij veel meer doet dan stil staan en zijn tanden opeenklemmen, maar wellicht volgt dat nog. Zo niet, zo ik wel iets meer toevoegen om te tonen hoeveel moeite/energie het kost het beest diep van binnen hem te temmen.

[qoute]afgeschermd door dichte struiken en een platte rots,
Idyllisch :)
ontstak het na een lichte aarzeling met een rune
Yay, eindelijk een handeling met runen gelezen :D (vorige keer heb ik schijnbaar blind overheen gelezen)
kleedde hij zich uit tot hij enkel nog zijn broek aanhad
Niet om het een of ander, maar volgens mij moet je die ook uittrekken anders blijft de kou in je benen zitten... al snap ik dat ie niet naakt in een woud wil zitten met woeste, aanwezige magie in de buurt.
Enkele uren later
Mooier is om 'uren' te vermijden maar aan te geven dat de zon minder hoog aan de hemel staat of de eerst sterren al tussen de takken door te zien zijn of de vogels stiller worden. Het is toch een "verleden tijd" wereld zonder horloges en alles en dan klinken (opeens nu ik het zo lees) uren erg modern.
En het riep hem.
Ren! Ren weg nu het nog kan!
Te laat merkte hij dat er iets achter hem stond en een harde duw liet hem voorover de duisternis in tuimelen.
Eigen schuld, ik zei toch dat je weg moest rennen xD
Een seconde lang had hij de verwarrende indruk naar boven te vallen,
We dalen af in het konijnenhol van Alice! :O

Stuk begint bij "Alles om hem heen was donker, geen enkel straaltje licht bereikte de ruimte waarin hij lag."
Steeds nerveuzer wordend bleef hij even staan en liep naar links, waar het gedruppel vandaan leek te komen.
Waar uit zijn nervositeit zich in?
maar al na een paar meter
Eerder gebruikte je mijlen, mag je dan ook nog meters gebruiken? Of is mijlen ook iets Nederlands? *Just wondering*
kon het niet inzetten tegen de monsters in deze zaal.
We waren toch in een gang?
Zijn schreeuw werd abrupt afgebroken toen de scherpe staken zijn polsen, schouders, bovenbenen en linkerlong doorboorden
Auuuwwww
De pijn was weg.
Die is plotseling weggegaan. Bijna even plotseling als dat ie kwam, maar dat kan vast niet bedoeling zijn? Ik weet wel dat je schrijft dat hij niet weet hoeveel tijd er verstreken is - en dat is logisch - maar dan zou de pijn toch langzaam weg moeten ebben en zou hij zijn ledematen moeten bewegen om er achter te komen dat de pijn weg is ;)
Het leek een lang stuk stof, maar hij voelde de energie die het uitstraalde en de trilling die erdoorheen trok toen hij het aanraakte.
Dus daar komt het vandaan. Bijna of een van die wezens spijt kreeg en hem een hulpmiddel bood.
Het volgende moment zakte hij door de grond en landde languit op zijn buik op zacht mos.
Ja, oké. Je hebt gelijk hij viel echt door een grot naar een andere grot. Dat is behoorlijk creepy als je er over nadenkt dat hij door gesteente is gevallen.
De wezens hadden hem afgezet op de plaats waar hij eerder zijn toevlucht had gezocht,
Wooow.. hij is tóch naar boven gevallen naar een onzichtbare wolkengrot en daarna weer naar beneden gekomen :') Diep hoor
De afgevallen herfstbladeren ritselden toen hij op zijn rug ging liggen
Was het al herfst toen hier kwam? Ik vraag het omdat ik geen eerdere tekens van herfst heb gelezen en nu hier wel expliciet herfst genoemd wordt, voelt het voor mij alsof hij een seizoen heeft overgeslagen. En niet zeggen dat de rivier ijskoud was, want dat is die waarschijnlijk bijna altijd, dus dat telt niet :P
Oh ik lees even verder dat hij iets meer dan een nacht is weggebleven. xD
Het enige wat hij op zijn polsen vond, waren twee fijne, witte lijnen, nauwelijks waarneembaar.
Vraag me af waar die voor dienen. Het zijn vast niet zomaar littekens.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Schimmenjager (deel 1)

wo mar 08, 2017 7:53 pm

Eigenlijk liet ik de feedback gewoon op de site staan, maar aangezien OV bijvoorbeeld alweer lam ligt, moet ik misschien toch eens een document maken met alle opmerkingen ge-copy-pasted (is dat zelfs een woord? xD). En ik weet niet, ik denk dat ik gewoon een document zou maken waaronder ik per hoofdstuk alle feedback zet, zodat ik het nog min of meer in de tekst kan terugvinden?
Dus de demonen zitten niet alleen in de niveaus?
Ahh eigenlijk zijn de niveaus dus een soort mythe en maakt het extra mysterieus dat Kifher daar terecht is gekomen.
Mensen weten wel dat de Niveaus bestaan (en niet alleen als mythe :) ), maar de toegangen zijn zodanig moeilijk te vinden dat er haast nooit mensen in de Niveaus terechtkomen en niet al te veel demonen er uit geraken. Staat er niet echt duidelijk in.
Leuk dat je de rivier een naam hebt gegeven!
Aaaahhhh dat doet er mij aan denken dat ik nog eens kan proberen mijn kaart te uploaden! Op OV ging dat niet, maar op deze site misschien wel! :lol:
Die is plotseling weggegaan. Bijna even plotseling als dat ie kwam, maar dat kan vast niet bedoeling zijn?
Toch wel, toch wel. Terwijl hij bewusteloos was hebben de wezens hem genezen. Ze zijn een beetje vreemd, weet ik, maar ze wouden hem onschadelijk maken, niet doden, en hij zou zijn gestorven als ze hem in die toestand hadden teruggestuurd.
Wooow.. hij is tóch naar boven gevallen naar een onzichtbare wolkengrot en daarna weer naar beneden gekomen :') Diep hoor
Eh? De portalen hebben hem diep in de aarde en weer terug gebracht, hoor xD . Met dat naar boven vallen bedoel ik het gevoel dat hij krijgt: Stel dat je in zo'n portaal springt, ga je eerst naar beneden. Maar het andere portaal draait boven en beneden om, zodat je een moment lang met je voeten naar het plafond van de nieuwe plaats "vliegt", voor de zwaartekracht weer normaal werkt en je naar beneden trekt (alsjeblieft niet op je hoofd vallen ;) ) . En de eerste keer dat hij in de Niveaus kwam, is eigenlijk nog wat anders. Toen stond hij op een stuk grond dat onder zijn voeten ineenzakte, maar dat is een stukje dat ik nog niet eens heb geschreven.

En ik moet idd iets doen aan al mijn verschillende eenheden voor afstand, tijd, die dingen. Voor tijd had ik gedacht om als uur "zandloper" te gaan gebruiken en voor de seconde "zandkorrel". Wat ik voor iets als minuut zou gebruiken weet ik nog niet. Zou je eruit wijs geraken mocht ik ooit alle uren en seconden vervangen door zandlopers en -korrels, ook als je niet op voorhand wist waar ze voor stonden? Gewoon om te weten of het zou werken xD .

Terug naar “Fantasie”