Het verborgen Rijk

Ontdek een wereld voor elven en draken en nog veel meer mystiek
Gebruikersavatar
Capt Harlock
Forum Grootmeester
Vulpen
Beheer:
Berichten: 72
Lid geworden op: ma okt 31, 2016 12:22 pm

Het verborgen Rijk

wo feb 01, 2017 11:13 am

Zachtjes speelde de wind met de lange flappen aan de jas van de veldwachter. Weg gedoken in zijn kraag die hij omhoog had gezet probeerde hij zijn pijpje aan te steken. De volle maan scheen helder over de spoorlijn zodat hij een goed uitzicht had van de brug. Kort keek hij op van zijn pijp maar probeerde hem toen weer aan te steken. Met een vlotte beweging haalde hij de lucifer langs het doosje. Met dezelfde snelheid werd zijn keel van voren door gesneden. Al proestend greep hij naar zijn keel waar het donkerrode bloed rijkelijk vloeide. Een laatste wanhopige beweging volgde alvorens de veldwachter roerloos bleef liggen. Het was weer stil geworden zoals het nog geen minuut geleden was. Slechts het geluid van het klepje op een zakhorloge klonk kort tussen het getjilp van de krekels.

Als een zware zak meel werd de veldwachter van de weg gesleurd en in de greppel gedumpt. In de verte klonk een stoomfluit van de naderende trein. Nog eenmaal ging het zakhorloge open terwijl de zwarte gedaante terug liep naar de brug. Al puffend kwam de stoomtrein het licht van de maan binnen rijden en verminderde vaart om door de bocht heen te gaan. Dikke rookwolken stegen op uit de schoorsteen terwijl de locomotief onder de brug door reed. Met een grote sprong dook de zwarte gedaante van de brug af. Zijn cape ontvouwde zich en even leek het alsof het vleugels waren. Verbaasd keek één van de aanwezigen op van zijn krant in het eerste rijtuig op door het geluid op het dak. Maar met het zelfde gemak sloeg hij zijn krantje weer open en las weer verder. Luid klonk de stoomfluit weer terwijl de trein door een klein gehucht heen raasde. Bijna geruisloos ging de deur open die toegang gaf tot één van de twee balkons van het rijtuig. Verbaasd keek iedereen naar de plots flikkerende gaslampen, nog geen tel lager was het licht uit. "Wat gebeu..." Een nog verbaasde man schrok zich kapot bij het voelen van een regen aan bloed. Nog voor hij kon schreeuwen voelde hij het koude staal al zijn borst in gaan. De andere begonnen enigszins onrustig te worden en riepen naar hun collega's. Slechts het zachte gejammer vulde kort de ruimte tot alles weer stil was op het ritmische getik van de wielen na. Die kilometer na kilometer aflegden over de eindeloze ijzeren weg. Kort viel een straal licht naar binnen toen de deur naar het balkon weer open ging. Twee wijd open gesperde ogen glinsterden kort in het maanlicht tot de deur weer dicht ging. Een tel later vlogen de gaslampen weer aan die hun licht deden schijnen over de vele bebloede slachtoffers.

De kapitein van de keizerlijke garde keek op van zijn bureau en deed zijn leesbril af. Met zijn hand op zijn revolver stond hij op en liep behoedzaam naar de deur. Met een lichtflits knalde de deur uit zijn bevestiging. Met grote kracht werd de kapitein naar achteren geblazen om door het raam naar buiten gedrukt te worden. Met een harde klap knalde hij tegen één van de telegraafmasten aan. Stom verbaasd stonden de twee soldaten van de keizerlijke garde vanaf het balkon voor het rijtuig van de keizer naar het tafereel te kijken. Vol afschuw veegden ze een rode vloeistof van hun gezicht af. De deur naar het balkon vloog open en de zwarte gedaante verscheen. Uit zijn mouwen verschenen twee revolvers van zilver. Nog voor de soldaten konden beseffen wie de man was zakten ze in elkaar terwijl een straaltje bloed lang hun voorhoofd omlaag droop. Weer klonk de stoomfluit luid en met hoge snelheid denderde de trein een tunnel in. De koperen gaslampen aan het dak wiebelden zachtjes mee op het ritme van de trein. Met hun revolvers in de hand stapten de laatste twee aanwezige gardisten richting de deur. Langzaam ging de klink omlaag tot de deur zachtjes kraakte. Één van de gardisten trok de deur met een ruk open maar zag niks. Het zweet stond hem op het voorhoofd terwijl hij langzaam naar de deuropening stapte. Voorzichtig stapte hij naar buiten en werd uit het niks aan zijn arm mee getrokken. Met een harde ruk werd hij van de trein gesmeten. Razendsnel kwam de zwarte gedaante tevoorschijn en haalde de trekker over. De andere gardist vloog achteruit door het rijtuig en bleef roerloos liggen. Stil liep de zwarte gedaante verder terwijl de rook nog uit zijn revolvers kwam. Nog één deur zat tussen hem en zijn doel, niets zou hem weerhouden zijn opdracht uit te voeren.
Gebruikersavatar
Khoridai
Potlood
Beheer:
Berichten: 9
Lid geworden op: wo jan 11, 2017 9:34 pm

Re: Het verborgen Rijk

za feb 04, 2017 10:51 am

Hmm spannend begin. Ik heb je verhaal nog niet gelezen dus ik ben benieuwd waar het heen gaat. Ik ben zeer benieuwd hoe Sakura jou tot dit verhaal heeft aangezet. (Half japans hier)

Dus kom maar op met het vervolg
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het verborgen Rijk

wo feb 15, 2017 8:01 pm

Lekker begin, zo'n beetje iedereen is al koud gemaakt :')
Ik vind het mooi, ietwat filmisch geschreven. En een spannend begin, vooral vanwege het waarom.
Een nog verbaasde man schrok zich kapot bij het voelen van een regen aan bloed.
Hoe voel je dat iets bloed is?

Verder goed geschreven, ben benieuwd hoe het verder gaat!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “Fantasie”