Vergeten

Het Podium voor de korte verhalen
DutchFerryman
Potlood
Beheer:
Berichten: 5
Lid geworden op: zo jan 08, 2017 8:26 am

Vergeten

za jan 14, 2017 9:27 am

Marianne stond voor het raam. De sneeuwvlokken dwarrelden in een wilde dans, gedreven door een stevige wind. De oude vrouw kreeg het er koud van.
Toen ze vanmorgen was opgestaan had ze al gezien dat het sneeuwde en ze vroeg zich af hoe het kwam dat de winter zo snel was gekomen. Haar man had ze ook al jaren niet meer gezien.
De kamer was somber, maar ze voelde zich er veilig.
Kwam er nu maar iemand.
Ze was zo eenzaam.
‘Het sneeuwt nog steeds. HERMAN!’
Herman was haar man. Hij was al zo lang niet meer geweest dat ze bang was dat hij haar vergeten was.
Hij had haar alleen gelaten, zonder iets te zeggen.
Ze keek naar buiten en huiverde. Nog steeds sneeuwde het buiten.
Er werd op de deur geklopt.
Geschokt draaide ze zich om.
‘Ze komen me toch niet halen?’
‘Goedemorgen,’ zei de vrouw met de witte jas aan. Duidelijk was het een non of verpleegster die binnen kwam. Wat kwam de vrouw doen?
‘Hebt u lekker geslapen?’
Marianne knikte, ze besloot om nog even af te wachten. Was de vrouw wel te vertrouwen?
‘Wilt u op uw kamer eten? Wat lust u? Boterhammetje met kaas?’
Weer knikte Marianne, zou ze iets zeggen? Vragen naar haar man?
‘Ik zal u twee boterhammetjes geven. Wilt u daarbij koffie?’
Weer knikte, zou ze durven praten met de vrouw die alweer uit haar zicht verdwenen was?
‘Zuster…’
‘Zeg het maar Marianne.’
‘Wanneer komt mijn man?’
‘Hij komt zo. Zal ik het even gaan vragen?’
‘Graag.’
Marianne stond op en liep naar de deur. In de gang was niemand te zien, dus ging ze kijken of ze iemand kon vinden. Nog steeds had ze niet gegeten, al dagen moest ze honger lijden.
Ze kwam voorbij een kamer waar een hoop mensen zaten, veel daarvan in een rolstoel. Ze kende ze allemaal goed, maar de namen kon ze zich niet herinneren.
‘Dag Marianne.’
Het was de zuster die haar man zou zoeken.
‘Hebt u mijn man gevonden?’
De vrouw wees in de richting van Marianne. Ze begreep er niets van.
‘Daar is hij.’
‘Hallo schat. Kom je mee?’
Ze draaide zich om en zag haar man.
Vervolgens begroef ze haar hoofd tegen zijn borst en begon te huilen.
‘Waar was je toch al die jaren?’
‘Kom maar mee schat.’
Terwijl ze zich naar de kamer begaven bedacht Herman zich wat voor vreselijke ziekte Alzheimer isV.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Vergeten

zo jan 22, 2017 7:31 pm

Mooie one-shot. Het is voor mij een hele herkenbare situatie. Het is triest als iemand door zo'n periode moet :( Ken je zelf iemand in deze situatie?

Hoewel ik begrijp dat de meeste het niet zullen snappen als je de laatste regel over alzheimer weglaat, zou het verhaal toch sterker zijn als het wel zo is. Misschien moet je hier en daar wat duidelijker de situatie schetsen, door iets wat Herman zegt of de zuster doet. Al mompelt hij het tegen zichzelf, het toont zijn moedeloosheid dan veel meer aan dan het enkel te bedenken. Voorbeeldje: ik kan zeggen dat ik het verschrikkelijk vind dat mijn opa mijn naam niet echt meer weet, terwijl ik er regelmatig over de vloer kom. Terwijl hij mijn broers naam kent en weet wie hij is, die hij nauwelijks ziet. Maar het raakt je waarschijnlijk veel meer als je hoort hoe iemands hart weer een stukje afbrokkelt en de ziekte vervloekt die mijn opa in een vreemde verandert en het toch nog altijd mijn opa is. Dat het om dat ene moment gaat, dat hij blij naar je lacht omdat hij aandacht krijgt. Ook al is hij het kwijt op het moment dat je de kamer verlaat. Ik denk dat als je dat soort emoties en gebeurtenissen erin weet te stoppen het een hartverscheurend verhaal kan zijn, dat iedereen snapt. Ook als ze niemand kennen die zoiets moet doormaken.
De sneeuwvlokken dwarrelden in een wilde dans, gedreven door een stevige wind.
Mooie zin
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Vergeten

ma jan 23, 2017 9:32 am

Heel mooie geschreven one-shot en herkenbaar in mijn familie.
DutchFerryman
Potlood
Beheer:
Berichten: 5
Lid geworden op: zo jan 08, 2017 8:26 am

Re: Vergeten

vr jan 27, 2017 8:28 pm

Bedankt voor de reacties. Ik dacht ook de verwijzing naar Alzheimer weg te laten, maar niet iedereen zal het dan helemaal begrijpen. Het is misschien goed het nog eens te herschrijven met situatieschetsen. Ik heb ook even gedacht of de titel niet anders moest zijn. Het verhaal mag wel wat meer aandacht krijgen. Ik heb het in één ruk zo geschreven dus een one-shot in alle opzichten. Een verhaal over deze ziekte verdient meer aandacht dan ik het in deze one-shot heb gegeven, dus ga ik er nog wat aan veranderen.

Terug naar “One-shots”