Zwart gekras

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Zwart gekras

ma jan 02, 2017 10:48 pm

Dit is zomaar een heel kort verhaaltje dat ik vanavond ineens weer tegenkwam. Ik ben gewoon heel benieuwd naar wat jullie er van vinden...

De spookbeelden van de verterende lijken op het rad lieten me niet met rust. Ik kon de geur van verrotting die altijd op het veld hing nog steeds ruiken, hoewel ik er in geen jaren meer was geweest. Hoorde je daar gewend aan te raken? Ik raakte er in ieder geval niet aan gewend, ook al was het al weer jaren geleden dat ik het veld vaarwel had gezegd en ik op een eenzame plek in het bos was gaan wonen. Niet dat hier alles pais en vree was, maar het voelde beter, een klein beetje beter.
Ik schrok op door het gekras van een kraai. Hoewel ik binnen was en hij buiten, liepen de rillingen me over mijn rug. Ik was een kraai gaan zien als het beeld van de dood, zwart als de nacht. De vogels leken nog eerder dan ikzelf de dood van een veroordeelde door te hebben. Ze zaten al op hem of haar wanneer het lichaam waarschijnlijk nog warm was.
Hoewel de zon scheen, regende het zachtjes. Het herinnerde me aan de regen die op het veld hielp de laatste sporen van de lichamen uit te wissen. Na verloop van tijd, en dankzij de regen, waren de resten overwoekerd met hoog, dik gras en kleine bloemetjes, wat ik ironisch vond.
Het gekras van de kraai stopte niet, het klonk op een griezelige manier vertrouwd. Langzaam liep ik naar de deur van het kleine krot. Meer kon ik het echt niet noemen, de deur viel nog net niet uit de sponningen en de luiken voor de ramen waren er nog, maar sommige waren zo verrot dat ik ze niet meer durfde te openen. Daardoor was het hutje muf en warm.
De kraai zat op het ingestorte bankje naast de deur. Dat was in elkaar gestort toen ik erop probeerde te zitten en was nu overgroeid met allerlei groen. Toen ik naar buiten kwam leek hij naar me te kijken. Hij vloog een stukje verder en leek me afwachtend aan te kijken. Ik volgde hem, in een soort roes. Spookbeelden kwamen op me af en ik rilde weer, hoewel ik in de volle zon liep.
Ik hoorde opnieuw het gekras van de zwarte kraai, maar zag hem nergens meer. Hij was opgegaan in het bos. Voorzichtig liep ik door. De geur van verrotting die tussen de bomen hing, viel me nu pas op. Was ik er dan toch aan gewend geraakt?
Mijn benen brachten me naar een overwoekerde plek in het woud. Een aantal lichamen lag daar verspreid, als de lappenpoppen van een reuzenkind, sommige nog niet volledig verteerd. De geur van verrotting was sterk, sterker dan daarvoor en leek overal aanwezig te zijn. Ik kreeg kippenvel in mijn nek en op mijn armen.
De resten van sommige lichamen waren onzichtbaar door hoog en dik gras. De zwarte kraai kwam vanuit het niets en ging op het omhoogstekende en met mos begroeide kniebot van het minst verteerde lichaam zitten. Zijn gekras klonk schril in de broeierige avondlucht.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Zwart gekras

di jan 03, 2017 3:44 pm

Interessant en ook wel beetje eng verhaal om te lezen.

Misschien iets meer vertellen over het rad en het veld, in een soort herinnering nadat ze die geur rook.

Vond deze twee zinnen, die allebei beginnen met ik (zal zelf nooit beginnen met ik), niet fijn te lezen.

Ik schrok op door het gekras van een kraai. Hoewel ik binnen was en hij buiten, liepen de rillingen me over mijn rug. Ik was een kraai gaan zien als het beeld van de dood, zwart als de nacht.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Zwart gekras

di jan 03, 2017 8:26 pm

Ik vraag me af wat voor boodschap die kraai hem/haar uiteindelijk gaf. Waarom zou dit beestje hem/haar de wegleiden naar zo'n gruwelijk schouwspel (oké het is voor de kraai een vreetfestijn xD).

De schrijfstijl vind ik weer mooi en het heeft een goede spanningsboog. Wat op zich nog een goede toevoeging kan zijn is hoe die lijken daar zijn gekomen. Nu snap ik ook wel dat het personage dat ook niet weet, maar hij/zij zou wel kunnen zien of het een rondtrekkende groep was die in koele bloede zijn vermoord (karren, potten bij lang vergange vuurtjes, etc.) of dat een herhaling van haar herinnering is en er nog een strop aan een boom bungelt in de wind of dat het rad dat ze zich herinnert er ook staat. Daar kan de lezer dan ook uit ophalen dat ondanks de afgelegen plek ze niet heel ver van de bewoonde plek is. Als dat het geval is. Misschien zijn die lijken daar wel plots neergevallen en is er geen reden zichtbaar op het eerste oog, maar ik zou het jammer vinden omdat het dan een beetje onaf voelt. :$

Verder goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nellineke
Vulpen
Beheer:
Berichten: 108
Lid geworden op: do nov 17, 2016 10:15 am

Re: Zwart gekras

di jan 03, 2017 10:36 pm

Heel erg bedankt voor de reacties!!
Ja, voor mij voelt het ook nog steeds niet af, maar de opdracht bij dit verhaal was dat het maximaal 500 woorden mocht zijn. Over het algemeen ben ik nogal lang van stof, dus 500 woorden is een enorme uitdaging. Dit verhaaltje is dan ook precies 500 woorden, maar ik denk dat het vooral daardoor komt dat het niet 'af' voelt. Dat kan ik me heel goed voorstellen en ik heb trouwens ook geen flauw idee waarom die kraai dat deed en wat die lijken daar deden ;)
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Zwart gekras

wo jan 04, 2017 7:48 am

Pfoe 500 woorden dat is inderdaad krap! Knap schrijfwerk :D
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Zwart gekras

wo jan 04, 2017 8:35 am

Idd pfoe 500 woorden krap en begrijpend dat je het gevoel hebt dat je verhaal nog niet af is! Maar dan zekers een knap stukje schrijfwerk

Terug naar “One-shots”