De gestolen clubkas

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

De gestolen clubkas

di dec 27, 2016 11:09 pm

Op het Brusselse marktplein verzamelde zich heel wat volk voor een bus met bestemming Zwisterland. Met een witte Auris kwam Victor Vindevogel en zijn ouders aan.
‘Jongen, verzorg u,’ zei zijn moeder, een kloeke bediende van de Pensioendienst met een hart van peperkoek hem, haar zoon kussend
Zijn vader, een stoere elektrieker die vroeger constant op kamp ging zei:’ amuseer je, lees niet te veel, maak vrienden.’
Lex kwam al lachend aangelopen.
‘Boulet, je bent er,’ zei hij grijnzend ‘ik had u al niet meer verwacht.’
Victor keek op zijn zakhorloge. ‘We zijn keurig op tijd.’
Hij greep Victor beet en woelde door zijn haar. ‘Ongelofelijke gast, hé, ik haalde maar een geintje uit, hoor.’
Verstoord legde Victor zijn haar terug goed en zette zijn grote bril terug recht op zijn neus. In de bus zette hij zich naast Kristof, een klasgenoot die zich ook voor deze peperdure reis in de Krokusvakantie had laten vangen.
‘Hoi, Victor, alles goed?’
‘Ja, Lex is zoals gewoonlijk in vorm.’
‘Hij is dan ook straalbezopen,’ nam Kristof Victor steels in vertrouwen.
‘Drinkt hij, dat wist ik niet, ik dacht dat gewoon zijn normale doen was.’
‘Nee, joh, die heeft een zwaar drankprobleem, maar dat heb je niet van mij, begrepen.’
De bus stroomde vol. Victor nam een Spiderman stripboek en begon te lezen. Hij had die speciaal voor de reis gekocht, maar hij had niet volgehouden dus moest hij ze nu voor de tweede keer lezen. Ma had hem draadloos internet beloofd als hij thuis bleef en daar was hij gretig op in gegaan. Maar pa wou van geen terugkrabbelen weten. ‘Je hebt een belofte gemaakt en het is eens goed dat je tussen je eigen levensgenoten zit. Je bent een echte kasplant.’
De merendeel waren Brusselaars uit de tijd van Lex zijn schoolgaan hier. Een lange slungel met krukken en been in het gips stapte op, geholpen door Lex en een prachtig meisje. Maar je zag aan haar ogen en neus dat er iets schortte, ze snoof constant.
‘Die zit aan de speed,’ merkte Victor iets te luid tegen Kristof op. De kreupele leunde voorover. ‘Strips,’ zei hij ‘ben jij een achterlijk kind, maak eerst jezelf belachelijk en dan pas mijn lief.’
‘Dus eerst mezelf en dan jouw lief. Wie gaat er nu kreupel op skivakantie, je hoort je poot te benen op de lappen, niet met een gebroken poot naar daar te trekken.’
Iedereen die Nederlands lachte.
‘Goeie, Victor, maar doe het effe rustig aan, die bus moet nog vertrekken.’
Victor wist dat hij vijanden had gemaakt. Hij verdiepte zich in zijn strips, waar je na een paar krachtige meppen ze in een web vangbaar waren. Maar hij kende de sfeer, tastbare haat, er ging iets gebeuren, hij wist enkel niet wat.
Ze kwamen verder zonder problemen in Zwitserland aan. De chalet was groot, Lex had op geen frank gekeken, dat hoefde ook niet, het geld was van al zijn medereizigers voor het grootste deel.
Iedereen kreeg een rondleiding, een blik in de met stapelbedden volgestouwde slaapkamer, de badkamer, en de woonkamer.’
‘Waar is de keuken?’
‘We eten ontbijten hier enkel, Boulet, daarna gaan we in het dorp eten, maar ik kan begrijpen dat een persoon van jou statuur om eten bezorgd is,’ zei Lex
Iedereen lachte.
Victor begon te blozen.
Toen ze in bed lagen stak iemand iets in het donker door de matras van het bed boven Victor er spoot een straal warm stinkend water op zijn gezicht. Er werd gedempt gelachen. Victor draaide zijn kussen om en zinde op wraak.
Na het ontbijt dat uit Kellog’s met melk en suiker, veel suiker voor Victor, bestond gingen ze naar de schuur waar de gehuurde skilatten stonden.
‘Mijn ski’s zijn verdwenen,’ zei Victor.
‘Nee, dat meen je niet,’ zei Lex kwaad ‘ik heb die wel moeten huren, hé, dat is een waarborg die ik nooit meer terug zie.’
‘Ik heb ze niet misplaats, ze zijn gestolen.’
‘Wie steelt nou je latten.’
Victor zag een voetspoor, daar was iets mee. Ergens gingen radertjes draaien.
Omdat hij nu niet kon skiën maakte hij maar lange wandelingen. Hij kwam een woud uit net onder de boomgrens en ging in een hoop sneeuw van het uitzicht genieten. Het voorval met de skilatten lieten hem niet los. Hij had natuurlijk al lang door wie de dader was, maar het hele gegeven wie het gedaan had speelde een ondergeschikte rol. Wel het spoor.
De volgende dagen bleef hij in zijn bed een literair werk van Lulu Wang ,die had gezweet onder het communistische regime van China, lezen. Toen zag hij Rico beneden dampen, de rook kwam de kamer in gezweefd. Hasj. En dan zag hij die kerel op krukken een zakje bij hem kopen. En zijn vriendin was erbij, ze keek omhoog, met een starende blik. Die had terug speed gesnoven. Ze stonden in schraal contrast met de voorbije dagen. Dan waren ze zowaar clean geweest. Puzzelstukjes, maar er was geen kader. Toch had Victor het gevoel dat de ontknoping zich snel zou aandienen.
Hij ging op de laatste avond mee naar de après-ski, met Maarten, een geschiedenisknobbel. Ze vermaakten zich met weetjes over de Vietnamoorlog. Victor had een nieuw kapsel van Lex gekregen. Een heuse hanenkam.
‘Scheer me kaal, zo ga ik niet naar buiten.’
‘Maar het is Carnaval.’
‘In België, niet hier.’
‘Sorry, maar ik scheer niet verder.’
Victor greep naar de tondeuse maar Lex hield die buiten zijn bereik. Iedereen lachte. Hij liet zich in de bar goed gaan en dronk fles na fles fluitjesbier, maar vijf flessen van een liter hakt er toch in. Hij donderde bijna de berg af toen hij luid roepend de andere al dansend begeleidde naar de chalet.
‘Hey, wat doen jullie in onze chalet?’ zei hij ladderzat tegen een boze gezette Zwitser
Lex trok hem lachend mee.
‘Boulet we zitten hoger.’
Binnen begon iedereen op tafel te slaan. ‘Strippen, strippen.’
Victor deed lazarus wat er werd op gedragen. Iedereen schaterde het uit.
Hoe hij zijn bed had bereikt wist hij niet. Maar hij kreeg ’s morgens ontnuchterend nieuws.
‘De clubkas is gestolen,’ zei Lex ‘dat dient voor onkosten, we moeten nu uit onze eigen zak alles vergoeden als die niet boven water komt,’ zei Lex ernstig
De raderen klikten, de puzzel was klaar.
‘Die daar. Die deed het.’
‘Jürgen, maar hoe kom je daar nu bij.’
‘Aan zijn spoor, hij steunde niet op die krukken maar op zijn voet, dat liet een dieper duidelijk spoor achter. En weet je wat ik in die afdruk zag?’ vroeg Victor grijnzend Jürgen aankijkend.
‘Nee,’ zei Lex die het noorden kwijt was.
‘Een naad.’
‘Een wat?’
‘Een naad, dat gips is fake, je kan het er zo afhalen. Bovendien is die clubkas al een dag vermist. Hij kocht er hasj en speed mee.’
‘Wel, is dat waar, Jürgen?’
‘Nee, die kerel is gek.’
Victor rukte zijn krukken uit zijn hand.
‘Dan heb je nu een probleem.’
Jürgen kwam hinkend op hem af. Maar Victor bleef achteruit stappen.
‘Uiteindelijk wordt je moe.’
‘Jij vet zwijn.’
Dan hoorde ze gerinkel.
‘Ja, de muntstukken stal hij ook.’
‘Ik bel de politie als we thuis zijn.’
‘Maar ik ben onschuldig,’ schreeuwde hij.
Niemand keek hem aan. Hij was een paria.’
‘Wat zei je nu weer over strips, dat ze voor kinderen waren? Wel, een kind was je te slim af,’ zei Victor fijntjes
In het gips vonden ze een groot bedrag aan Zwitsers geld. Victor werd de held van de groep en iedereen wou met hem op de foto. Het zou een teken aan de wand zijn voor deze veertienjarige die als legendarische speurder nog veel moeilijker zaken zou kraken.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De gestolen clubkas

ma jan 02, 2017 7:43 pm

Grappig geschreven en leuk dat de striplezer de dief pakt :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”