Jaloezie

Het Podium voor de korte verhalen
Danischrijft
Potlood
Beheer:
Berichten: 12
Lid geworden op: wo okt 31, 2018 9:06 am

Jaloezie

za feb 23, 2019 2:01 pm

‘Weer controleer je mijn spullen!’ haar nog slaperige gezicht stond boos.
De blonde lange lokken, die ze ‘s nachts bij elkaar bond in een knotje, vielen wild langs haar gezicht. Dit was waar ze zich zo aan irriteerde. Zijn afschuwelijke jaloezie.
‘Wie is dit!’ het klonk eerder als een bevel dan als een vraag.
Zijn bruine ogen fonkelden van woede, terwijl hij de telefoon vlakbij haar gezicht hield. Ze probeerde waar te nemen wat er op het scherm stond, maar de letters leken te dansen zo dicht dat hij het voor haar ogen hield.
Woedend trok hij de telefoon terug. ‘Wie is dit? Wie is Juul?’ bulderde hij, terwijl hij met zijn vingers snel over het beeldscherm gleed. ‘Weet je wat, laat me het zelf doen ook.’
‘Ik heb ooit met hem gedate, ver voor jou tijd.’
Zijn mond viel open. ‘Oowh, je hebt met hem gedate?’

Lisa duwde haar gezicht even in haar handen. Een sarcastische glimlach gleed langs haar lippen, terwijl ze zijn geraas aanhoorde.
Er was niets grappigs aan de situatie. Niets amusants. Niet aan de manier waarop hij haar betichtte dat ze ondankbaar was, dat ze geen genoegen met hem nam. Dat niets wat hij deed of wat hij kocht voor haar genoeg was.
Ze had zijn boze praatjes al meer dan genoeg gehoord en het was niets meer dan de frustraties van een onzekere jongeman. Zevenentwintig was ze nu, waarvan ze er twee met hem deelde. Twee jaren waarin ze zonder te klagen financieel voor hem had gezorgd. Twee jaren waarin hij niets tekort was gekomen. Alles was er voor hem geweest. Een dak boven zijn hoofd en voedsel in zijn maag.
Twee lange jaren waarin ze hem had gesmeekt om alsjeblieft zijn financieën orde te krijgen, maar elke reactie die ze van hem had gekregen bleek niets meer dan een loos antwoord.
Het irriteerde haar mateloos dat hij nu begon over wat hij wel niet allemaal voor haar had gedaan. Twee paar schoenen en een setje kleding, in tegenstelling tot de twee jaren waarin zij hem onderhield. Waarin zij zorgde voor het geld om zijn ouders af te lossen wanneer er geleend was in krappe tijden.
Het irriteerde haar ook mateloos dat hij niet kon begrijpen dat ze ook een leven had voor hem.

Vijfentwintig jaren had ze doorgebracht zonder hem. Vijfentwintig jaren waarin hij geen aandeel had gekend. Jaren waarin ze met anderen gedate had, jaren waarin ze contacten en vriendschappen met anderen had opgebouwd. Hij werd boos wanneer ze met oude vrienden sprak, boos wanneer ze te lang wegbleef als alleen naar buiten ging. Boos wanneer ze eerlijk was over haar verleden. En nu wilde hij ook boos worden over een oude date die besloten had contact proberen te zoeken, terwijl zij niet eens had gereageerd. Eigenlijk werd hij niet eens boos daarom, hij werd boos om het feit dat de man probeerde contact met haar te zoeken.
En dat was nu precies wat zij zat was! Het verdedigen van haarzelf voor dingen die niet eens gebeurd waren.

‘Gio alsjeblieft,’ zijn driftbui had haar zoals vaker gebeurde wederom gewekt.
En vandaag was zijn drammende gedrag wel het laatste waarop ze zat te wachten. Zijn jaloezie, zijn bezitterige gedrag. Het controleren wat hij deed! Hoe kon hij zelf niet doorhebben dat hij er zelf voor zorgde dat er alleen maar meer afstand tussen hen kwam.
Protesterend gooide hij de telefoon op het bed. ‘Op social media ben je vrijgezel, dat weet ik wel.’
Even verliet hij de slaapkamer om na vijf minuten terug te komen. ‘Ik ga vandaag de hele dag weg, want ik hoef jou even niet meer te horen.’ Lisa maakte een peace gebaar achter zijn rug om, niet van plan zich weer mee te laten slepen in zijn frustraties.

Rustig wachtte ze op het moment dat de voordeur achter hem sloot en de rust neerdaalde in haar huisje. Misschien was het beter om er definitief mee te stoppen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Jaloezie

zo mar 10, 2019 6:24 pm

Heftig begin van het verhaal. Ik vind dat je de emoties heel goed hebt weggezet. Je voelt haar frustratie die tot een soort kookpunt komt, om eindelijk actie te ondernemen. Ik vraag me af of dat een goede afloop zal hebben.

Ga zo door!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Jaloezie

ma aug 05, 2019 12:24 pm

Inderdaad heftig begin van het verhaal, je zit er gelijk in.

Ga zo door..

Terug naar “One-shots”