Het avontuur van Thomas

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Het avontuur van Thomas

do sep 14, 2017 7:56 am

Thomas van zeven jaar is vrij van school in de middag omdat zijn juf ziek is geworden en er geen vervanger is. Nadenkt wat hij gaat doen loopt Thomas eerst naar de wc. Naar huis gaan want zijn moeder is gewoon thuis als gastouder is een optie maar om bij de jongere kinderen te zitten. Misschien met een vriendje mee, nee dat wil Thomas eigenlijk ook niet. Na de wc loopt Thomas terug naar zijn klas langs de dubbele deuren. Daarachter zijn de kleuterklassen, Thomas zijn gevoel voor avontuur speelt op, misschien kan hij wel stiekem een kijkje nemen. Heel voorzichtig duwt Thomas een deur open, de deur kraakt en piept. Het echoot door de gang, hij zet door als er niemand het hoort. Bij de eerste kleuterklas zijn kinderen binnen druk bezig met hun schooldag. Thomas loopt gebukt langs de kapstok en in een snel pas langs de klasdeur naar de volgende klas. Die klas is buiten voor hun pauze.

Thomas loopt de klas ruimte binnen, niemand kan hem zien want de ramen van de klas ruimte kijken uit op weide. Meteen moet hij lachen, wat een stomme knutsels maken die kleuters vind hij. Verder kijkend vind hij de klas ruimte ook stom met allerlei kleuren, muren, kleine stoeltjes en tafeltjes. Thomas denkt na, hij heeft ook in deze klas ruimte gezeten bij juf Monique en toen was het heel anders. Op een lijn waar knutselwerkjes hangen ziet hij zijn broertjes naam, dit is dus mijn broertjes klas gaat er door Thomas heen. Met een ruk trekt Thomas het knutselwerk eraf en verscheurt deze in kleine stukjes, die stopt hij in zijn broekzak. Rondzoekend in een kast met een vakje voor elke kindje vindt hij de broodtrommel en drinken van zijn broertje. Thomas haalt het lekkerste broodje eruit en eet deze op, hij spuugt op het andere broodje waar pindakaas op zit. Gemeen lachend legt Thomas de broodtrommel weer weg en drinkt dan de drinkbeker leeg. Thomas vult deze met water. Dat zul je je leren mijn spullen kapot te maken gaat door zijn gedacht.

Maar opeens hoort een deur opengaan en de gang vult met kinderstemmen. Thomas weet dat de klas terug is van hun pauze, helemaal niet op de tijd gelet op. Snel rondkijkend zoekt hij een verstopplek maar die zijn er weinig. Een kist trekt zijn aandacht, open gedaan liggen er oude stoffen lappen en lakens in. Het reukt naar van alles en Thomas twijfelt, maar snel pakt hij een laken en gaat dan in de kast liggen. Wurmend weet hij op zich tussen de oude lappen en lakens te gaan liggen op de houten bodem, erna de deksel dicht en dan de lakken over zich heen. Muisstil blijft Thomas liggen, al is het moeilijk want de kis is net iets te klein voor hem. Hij hoort kinderen binnenkomen en dan twee vrouwen, juf Monique en Astrid. Zachtjes zich omdraaiend kan hij kijken door kleine gaatjes die aan de voorkant zijn gemaakt.

Alle kinderen pakken een stoeltje en zetten deze in een kring, de juffen pakken hun stoel en zetten deze erbij. Opeens voelt Thomas de kis bewegen! Met piepende wielen ziet Thomas die iemand en vast een juf de kist midden in de kring zet. Alle kinderen gaan zitten en ook de juffen, Thomas hoopt niet dat ze de oude stoffen lappen en lakens gaan gebruiken. Juf Astrid vertelt iets maar Thomas kan het niet horen, een naam word geroepen en Thomas schrikt want het is zijn naam! Ben ik nu ontdekt en moet ik eruit komen denkt Thomas. Maar een geluk, een jongetje staat op en gaat op de kist staan. Kinderen zingen lang zal hij leven want hij is jarig, Thomas deelt dan uit aan traktaties. Erna volgt een meisje met de naam Vera die ook jarig is, kinderen zingen weer en ook Vera deelt uit. Thomas zijn maag begint te knorren want al dat lekkers. De kinderen blijven in de kring zitten en er worden liedjes gezongen. Thomas vind deze liedjes stom net als alles en hij hoopt snel weg te kunnen. De kist word niet terug gezet en de kinderen gaan een broodje eten en wat drinken. Thomas denkt na, het is in de middag en dan hebben ze dus nog twee uur school. De kist begint vervelend te worden, kramp in zijn benen en rug krijgt Thomas en liggen op een houtenvloer is ook niet goed. Waarom moest hij nu zo nieuwsgierig zijn, Thomas denkt logisch na want hij had dit kunnen verwachten, oorzaak en gevolg komen erna en Thomas beredeneert zijn keuzes. Twee uur is wel vol te houden en zijn moeder weet nog niet dat hij vrij is. Zijn jas hangt onder de luizenkap en niemand zal het opvallen. Kijkend door de gaten ziet hij zijn broertje, die eet zonder iets door te hebben de boterham met pindakaas op en zijn mandarijntje. Bij de beker trekt zijn broertje een sip gezicht want waarom krijgt hij water mee en niet die lekkere limonade gaat door zijn gedachte. Rondkijkend naar de andere kindjes die wel lekker drinken hebben drinkt zijn broertje maar het water op. De kinderen vervolgen hun schooldag na het lunchen en de kist blijft maar staan in het midden. Thomas is bang dat iemand de kist zal opentrekken om de oude lappen en lakens te gebruiken want ze zijn bezig met knutselen.

Twee uur gaan voorbij en eindelijk is de les afgelopen, langzaam word het stil in de klas ruimte. Maar dan komen twee meisjes aangehuppeld met elk een grote tas, Thomas ziet ze door de gaatjes naar de kist komen. Een meisje doet de kist open, Thomas zien ze niet liggen want hij ligt doodstil en onder een lakken. Met veel lachen en vrolijkheid gooien de meiden met zijn twee een tas leeg en dan de tweede tas. Omdat er een bergje is ontstaan verdelen de meiden de oude lakens van hun ouders over de hele kist. Toch omdat Thomas er in ligt zal de deksel niet goed dicht kunnen, de meiden drukken en duwen om alles erin te krijgen. Thomas krijgt het benauwt en moet bijna hoesten, tranen komen in zijn ogen. Of het niet erg genoeg is komt er een derde meisje en die gooit ook haar tas leeg en deze word weer aangestampt nu door drie meiden. Eindelijk gaat de deksel dicht, wel hard. Als de meiden weggaan probeert Thomas of de deksel nog open kan. Want deze kan op slot vanaf de buitenkant. Een zucht van opluchting klinkt bij hem want de kist is niet op slot gezet. Beide juffen ruimen de klas ruimte op en rollen de kist waar Thomas in ligt weer op zijn plek. Het duurt best lang het opruimen en Thomas kan de pijn bijna niet meer houden. Ook denkt hij wat zijn moeder had gezegd vanochtend, namelijk dat hij na schooltijd gelijk thuis moet komen. Een halfuur gaat voorbij en de juffen bespreken nog de dag waarbij een op de kist gaat zitten. Weer een halfuur later gaan beide juffen naar de leraren kamer en Thomas kruipt met veel pijn en moeite uit de kist, zachtjes maar snel gaat hij naar zijn jas. Maar die hangt niet meer onder zijn luizenzak, waar is mijn jas denkt Thomas. Zuchtend gaat hij maar zonder naar huis.
“Waarom was je niet meteen naar huis gekomen na school zoals afgesproken!” Roept zijn moeder streng die eerder thuis was met zijn broertje na ophalen.
Thomas kijkt haar, “’was met een vriendje mam. Sorry dat ik niets heb verteld of gebeld.”
Een zucht klinkt, “laatste keer. Morgen meteen naar huis komen. Trouwens, waarom heb je jas niet aangedaan?"
"Mijn jas?" Vraagt Thomas eerst, "vergeten en had het niet koud."
Weer een zucht klinkt, "wil niet dat je ziek word. Gewoon je jas aantrekken ook als het warm is."
"Ja mam," roept Thomas zoals altijd op een manier dat zijn moeder niet moet zeuren vindt hij.

Niemand kwam er achter wat voor een avontuur Thomas had beleeft in de kist. Thomas zijn broertje was wel verdrietig om zijn knutselwerk dat deze weg was. Beide juffen snapte er niets van want er stond een naam op en elk kindje weet wel welke van hem of haar is. Toch denken ze aan een kleine vergissing. Bij een nieuwe schooldag geven de meisjes door aan de juf dat de oude lappen en lakenkist vol is. Maar als ze het laten zien is deze half leeg, heel vreemd!
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Het avontuur van Thomas

do dec 28, 2017 7:21 pm

Leuk verhaalje, Nurias. En mooizo dat die Thomas "gestraft" werd voor het stukmaken van zijn broertjes kunstwerk! Ha, zat hij lekker vast in zijn kist. Hihi. Leuk geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”