Een kijkje nemen

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 485
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Een kijkje nemen

vr aug 04, 2017 8:11 am

Peter van 20 jaar woont in een huis met meerdere bewoners waar mee hij goed bevriend mee is. In bijna alle kamers van het huis was Peter geweest behalve de zolder, daar woonde Mandy van 26. Ook andere bewoners waren er nooit geweest. Mandy wilde niet dat een andere bewoner haar kamer in kwam en ze doet altijd haar deur op slot. Naar de wc gaan wat maar op twee meter afstand van haar deur was, naar de keuken om te koken of om de was naar het washok te brengen. Alle andere bewoners hadden hun deuren gewoon openstaan en er was nooit iets gestolen. Zelfs de andere vrouwelijke bewoonster Inge niet. Mandy had er geen redenen voor. Vaak ging het op slot doen van deur met veel kabaal van haar grote sleutelbos, vele vroegen zich af waarvoor alle sleutels zijn.

Op een woensdag als Peter thuiskomt, ziet hij opeens Mandy haar deur openstaan. Zo maar! Mandy was nergens te bekennen, zal erin gebroken zijn? denkt Peter.
“Goedemiddag,” klinkt er opeens achter Peter en hij schrikt ervan.
Peter draait zich om en kijkt recht in de ogen van een oudere mevrouw, “u liet mij schrikken!”
“Mijn excuses, Marlies de moeder van Mandy.” Verteld de oudere mevrouw en steekt haar hand uit.
Peter schud haar hand en lacht, “Peter. Woon hier, de deur naast Mandy.”
“Fijn je te ontmoeten Peter, kwam wat brengen voor Mandy. Een nieuwe strijkplank,” verteld Marlies. “Had ze gekocht bij de Blokker maar kreeg deze niet mee op de fiets. Zo, moeders natuurlijk gebeld. Ga nu weer verder, fijne middag Peter.”
“Ja zal ook mijn moeder bellen,” verteld Peter en gaat zijn kamer in.
Heeft haar moeder nu sleutel? vraagt Peter zich af, waarom en zelfs mijn moeder heeft geen sleutel en weet de huisbaas ervan.
Een halfuur later hoort Peter Marlies naar beneden komen want de houtentrap kraakte! Maar de deur gaat niet op slot en de moeder gaat naar beneden. Peter hoort de voordeur opengaan maar niet dicht gaan. Peter zijn nieuwsgierigheid overwint en snel loopt hij zijn kamer uit, na zijn deur te hebben dicht gedaan loopt hij de trap op naar de zolder. Stil moet hij zijn want mogelijk horen de andere bewoners hem, al kraakt de trap behoorlijk.
“Au!” Roept Peter vloekend want hij stoot zijn hoofd tegen een laaghangende balk boven de trap.
Wrijvend over zijn hoofd loopt Peter verder en hij komt in een kleine keuken uit. Wat! Een eigen keuken maar Mandy kookt altijd beneden, Doorlopend een klein trappetje op komt hij in een kleine woonkamer onder een schuindak. Op de vloer ligt hoogpolig grijs tapijt. Who! Mandy heeft echt veel en een mooie ruimte om te chillen en wat een uitzicht door die twee dakramen op de akkers. Teruglopend naar de keuken is er nog een deur, daarachter vind Peter de slaapkamer waar een tweepersoonsbed in staat en een kast. Aan een muur hangt er veel kleding aan haken. Zal ze te weinig kastruimte hebben, vast wel als vrouw zijnde. Weer een deur en daarachter bevindt een vreemde ruimte met aan drie kanten een schuindak en de cvketel. Mandy heeft de hele lengte van het huis en ook alles apart. Wat zal ze betalen?

Opeens hoort Peter voetstappen op de krakende trap en hij kan geen kant op. Vloekend kijkt Peter rond, onder het bed niet. Misschien, nee ook niet! Snel duikt hij de vreemde ruimte in en gaat achterin een hoekje zitten naast een stellagekast. Die staat tegen de enige vlakke muur waar ook de deur is. Peter weet op zijn knieën naast de stellagekast te gaan zitten met zijn gezicht naar de zijkant van de stellagekast en de deur. Het is voor hem gelukkig een donkere hoek. Snel weet Peter nog een aantal dozen naast hem te schuiven. In een gedoken kijkt hij door de stellagekast naar de deur, voetstappen komen steeds dichterbij.
Dan verschijnt het hoofd van Marlies in de deuropening die rondkijkt, “dacht iets gehoord te hebben hier en het licht had ik niet aangedaan.” Mompeld Marlies en schud dan met haar hoofd.
“Mam!” Wordt er opeens geroepen en het is Mandy. “Wil je volgende keer de deur dicht doen?”
Peter hoord Mandy naar boven komen en de deur dicht doen en op slot. Minuten lang zit Peter op zijn knieeen die pijnlijk beginnen te worden, hij kan zich zelf wel verrot schelden. Hoe kan hij nu zo stom zijn en nieuwsgierigheid, straks vindt Mandy hem nog! Later gaat Marlies weg en blijft Mandy alleen met Peter die zich zo comfortabel mogelijk maakt. Hoe hij weg moet komen weet Peter niet en hij moet morgenochtend vroeg weer werken. Uren lijken voorbij te gaan en Mandy gaat maar niet naar beneden te horen aan haar geluiden. Peter zucht en zijn knieën zijn pijnlijk en stijf. Als hij een tv hoort aangaan kan Peter even opstaan, kramp schiet in zijn rechterbeen en hij moet de pijn stilletjes verbijten. Zachtjes sluipt hij naar de deuropening en kijkt door de slaapkamer naar de keuken en de achterstekamer. Peter hoort Mandy praten, met wie zal dat zijn en vast over de telefoon. Verder gaan dan de slaapkamer durft Peter niet want de vloer is ook van hout en kraakt net als de trap. Naar beneden gaan zal niet gaan en Peter gaat maar terug naar de CV-ruimte. In plaats weer naast de kast gaan zitten gaat hij liggen achter een aantal dozen en andere spullen onder het laagste punt van het dak. Uren kijkt naar de ruimtes in het huis en zucht tussendoor, toch vind Peter het wel spannend.

Later hoort hij de tv uitgaan en Mandy komt zijn kant op, ze doet het licht uit van de woonkamer en rommelt nog wat in de keuken. Erna doet ze daar het licht uit en loopt dan de slaapkamer in. Peter ziet hoe ze zich uitkleed en aankleed om te gaan slapen. Na het wassen en tandenpoetsen in de kleine wasbak op de kamer loopt Mandy weer richting Peter, ze doet gelukkig het ligt niet aan. Ze rommelt wat in de stellingkast en loopt dan naar haar slaapkamer, de deur gaat dicht. Peter wacht lang en staat dan zachtjes op, de vloer kraakt onder hem. Zachtjes gaat hij naar de deur en luistert of Mandy al slaapt. Er is geen geluid aan de andere kant van de deur en Peter doet deze zachtjes open, het is donker in de slaapkamer. Peter kan Mandy wel zien liggen in het ligt van de wekker, ze slaapt gelukkig. Na de deur weer dicht gedaan te hebben opent hij de andere deur naar de keuken, even schrikt hij. Want Mandy draait zich om en mompelt wat in haar slaap. Peter staat stokstijf in een hoekje waar het donker is en kleding hangt, Mandy draait zich weer om. Weer mompelt ze en opeens gaat ze zitten! Mandy loopt naar de muur waar Peter tegen aanstaat tussen de kleren en pakt haar badjas. Erna loopt ze naar de keuken, Peter gaat maar tussen de kleren staan wat moet hij anders. Hij hoort dat Mandy een glas water neemt en dan weer terugloopt. Op nog geen meter afstand van Peter zet Mandy het glas bij haar wekker en doet ze weer de badjas uit. Peter is verbaasd als Mandy de badjas ophangt op haakje boven zijn hoofd en voor hem. Haar hand raakt bijna zijn gezicht aan, even blijft ze staan. Een pijnstiller neemt Mandy in en dan weer een slok water. Er na gaat ze weer liggen en valt ze in slaap. Slaapwandelt ze nu dat ze mij nu niet gezien heeft? Na nog even gewacht te hebben opent Peter de deur en loopt de keuken in, zachtjes doet hij de deur weer dicht.

Zachtjes lopend kijkt Peter rond hoe hij naar beneden kan komen, via de trap niet. Die kraakt te veel en dan moet hij ook nog de deur openen met een bos sleutels die op de keukentafel ligt. Peter loopt maar naar de ruimte die Mandy gebruikt als huiskamer. Als hij naar het dakraam kijkt, komt er een idee naar boven maar wel een gevaarlijke. Na het dakraam open gemaakt te hebben klimt Peter het dak op, het is gelukkig droog maar wel winderig. Eerst doet hij het dakraam weer dicht en loopt dan over het dak naar zijn balkon, gelukkig heeft hij zijn balkondeur niet op slot.

Trillend van wat hij meegemaakt heeft pakt Peter een bier uit de koelkast en laat zich zakken op de bank. Het bier gaat in een keer op.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Een kijkje nemen

di sep 12, 2017 7:08 pm

Leuk verhaal, Nurias! Ik vraag me af waarom haar kamer nou op slot. Het kan natuurlijk een trekje van de persoon zijn, maar toch verwacht je dat er iets wat verborgen moet blijven. En ik vermoed dat het niet de grootte van de kamer is. Jammer dat Peter het niet heeft gevonden.
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”