De duisternis is mijn felste licht

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

De duisternis is mijn felste licht

do jun 15, 2017 11:11 am

Die dwaze meid. Ze wil alles vernietigen waar ik voor heb gestreden. Ze wil mijn erfenis ten gronde richten. Lang heb ik gebouwd. Zo lang. Steen voor steen heb ik de ruïnes van deze wereld afgebroken, en toen de tijd rijp was heb ik er een kasteel van gemaakt om elke storm te weerstaan. Ik heb gezaaid en geïnvesteerd in de toekomst, en nu is de tijd gekomen om te oogsten. Ik heb er mijn levenswerk van gemaakt. Het was mijn taak de weg vrij te maken. De terugkeer van de Grote Heer was niet meer tegen te houden, zelfs al dachten de mensen dat ze zich nog konden verzetten. De wereld is opnieuw in de schaduw geworpen. Voor mij is het een paradijs. Werkelijk. De duisternis is mijn felste licht. De nacht is mijn helderste dag.
 In het begin, net na mijn ontmoeting met Chazm, wilde ik het niet accepteren. Het was moeilijk het goddelijke licht voor altijd achter te laten en de dageraad nooit meer te kunnen zien. Maar de oorlog veranderde me. Het deed iets met mijn geest, iets wat ik niet had verwacht. Het opende mijn ogen. Duisternis is slechts een variatie op het licht. Een ander uiteinde van hetzelfde spectrum. Als je er maar lang genoeg doorheen loopt, word je vanzelf een schaduw. De Nachtkoning is niet de grote vijand van alle vrije volkeren. Dat is enkel wat de Wachters ons willen laten geloven. Maar ze liegen. Ons hele leven is één grote leugen. Een illusie. Het zijn de Wachters en hun dienaren die onze vrijheid bedreigen. Dat heeft Chazm me laten zien. En ik ben hem oneindig dankbaar. Het heilige licht doet niets dan onze huid verbranden. Zo lang de verraders nog op deze wereld rondlopen, zullen we onze welverdiende vrijheid nooit kennen. De pijn en het leed dat wij naar de aarde brengen, zal haar aan het einde van de tijd bevrijden. Wacht maar. Je zal het zien. Je zal zien dat er geen waarheid is dan de onze. Je zal ontdekken dat je altijd bent voorgelogen, en dat de realiteit verhuld is achter een sluier vastgehouden door de handen van de verraders. Wacht maar.
Ik ben de machtigste bondgenoot van de Grote Heer. Mijn schaduw is de langste van allemaal. Als ik mijn vleugels spreid, blokkeer ik de stralen van de hemelcirkel. De hersenloze slaven van de Nachtkoning volgen mijn bevelen op. Niet die dwaze Zwarte Prins heeft dit mogelijk gemaakt. Niet Chazm was de voorbode van de terugkeer van onze heer. Nee. Het was Tashleen Tar’Brezz. Ik, de meest edele van alle Nachtlopers, heb de weg vrijgemaakt. De Legioenen hebben hun overwinning te danken aan mij. Aan mij alleen. Maar het werk is nog niet afgerond. Nee, nog lang niet. We hebben de wereld dan wel veroverd, maar haar ziel ligt nog niet bij ons. We hebben volledige steun nodig om te doen wat we willen doen. Om de hemelen te veroveren moeten we een volmaakte eenheid zijn. Alle verzet moet uitgeroeid worden. En als dat via de weg van leed moet… Het zij zo. Ik kan er niets aan veranderen. Iedereen die ons heilige doel in de weg staat moet beëindigd worden. We kunnen versnippering niet langer toestaan. Het pad naar verlossing slingert zich en is vol gevaren. Zegening komt nimmer zonder opoffering. Ook dat zie ik in.  
 We zijn zo dichtbij. Ik kan onze vrijheid al bijna ruiken. O, het ruikt heerlijk. Zo zoet. Het ligt binnen handbereik. We bevinden ons in de laatste fase van de herovering van de wereld. Spoedig zullen we de aarde teruggeven aan degenen die haar rechtmatige erfgenamen zijn. De onderdrukking van de Titanen heeft lang genoeg geduurd.
 Maar zij wil mij stoppen. Jhadril, mijn eigen zuster, komt naar Cerinea met een leger aan haar zijde. Haar bemoeienis zal ons aller lot bezegelen, als ik niet voorzichtig ben. Die dwaze meid. Ze ziet niet wat ze gaat doen. Ze weet niet welk effect haar acties zullen hebben. Als ik vandaag tegengehouden word, zullen we allemaal ten onder gaan. Als mijn plannen niet ten uitvoer worden gebracht, zijn we weer helemaal terug bij af. Ze begrijpt me niet. Niemand begrijpt me. Niemand begrijpt óns. Ze denken dat we kwaadaardig zijn, dat we niets liever willen dan de wereld te veroveren en al haar bewoners genadeloos af te slachten. Voor een deel is dat waar. Maar al dat geweld, al die rivieren van bloed, álles is voor een hoger doel. Bevrijding zonder oorlog is onmogelijk. Daar zijn we lang geleden achter gekomen. Zonder de dood kan er geen leven zijn. Sommigen moeten sterven zodat hun broeders en zusters in vrede kunnen leven. Dat is nu eenmaal hoe het gaat. Maar Jhadril, zij snapt het niet. Vervloekt. Ik zal haar mijn levenswerk niet laten vernietigen. We zijn nu zo dichtbij. Als ik nu mijn balans verlies en de afgrond in val, is de kans klein dat we er ooit nog uit kruipen. En als ik sterf, sterft de wereld met mij.
Nee. Ik kan het niet laten gebeuren. Ik weet dat ze sterk is. Te sterk. Wij zijn met weinig, en zij is met veel. Dit bastion kan niet standhouden tegen haar legers. Het zij zo. Ik moet me opofferen. Er is geen andere weg. Offers moeten gemaakt worden in een oorlog als deze. Je kunt je persoonlijke gevoelens niet in de weg laten staan van de overwinning, zelfs al zijn die gevoelens de wil tot overleven. Als ik vandaag uit eigen beweging deze wereld verlaat, dan heb ik haar voor altijd gered. Dat is het belangrijkste. Dat is altijd het belangrijkste geweest. Mijn hele leven, mijn hele vervloekte leven, heb ik het lot van de wereld voorop gesteld. Ik ben vervloekt door de dwazen. Ik heb gebloed voor de overwinning, en ik heb betaald voor de vrede. Als ik mezelf nu door haar laat doden, gaat dat alles verloren.
 Ik hoor gestommel. Voetstappen. Ze komt. Dichter en dichter nadert ze. Het licht dringt langzaam door de gaten in mijn pantser. Eén laatste offer. Ik heb hier mijn hele leven aan gewerkt. Eén laatste offer, en ik heb mezelf bevrijd. Eén laatste offer, en de wereld is veilig.
 Het is een lage prijs om te betalen.            
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 716
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De duisternis is mijn felste licht

do jul 06, 2017 7:45 pm

Mooi geschreven weer :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”