Nu bouwen we onze fonteinen

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Nu bouwen we onze fonteinen

do mar 16, 2017 10:43 am

Vrienden. Soldaten. Mijn broeders en zusters. WIj staan aan het einde van een tijdperk. De schade aangericht door de legers van de duisternis is niet te bevatten. Onze wereld en haar volkeren hebben nog nooit zo’n allesomvattende catastrophe mee moeten maken. Er is een hap uit de aarde genomen, en nu ligt ze in puin. Waar eens onze grote citadels stonden, daar staan nu enkel afbrokkelende ruïnes in eindeloze velden van nog brandende assen. Het licht aan het einde van de tunnel lijkt verder weg dan ooit tevoren. We zijn allemaal iets kwijtgeraakt. Er is geen familie die geen kinderen verloren heeft. Er is geen vader die geen zoon verloren heeft. Er is geen mens dat zijn hoop niet in duizenden scherven uit elkaar heeft zien spatten. Ja, aan deze tijd zullen we allemaal littekens overhouden. Aarzel niet om te wenen, want met onze tranen zullen we de met bloed door doordrenkte grond onder onze voeten weer vruchtbaar maken zoals vóór de komst van de schaduw.
De wereld heeft de afgelopen generaties oog in oog gestaan met het grootste gevaar van haar korte leven: de Nachtkoning. Hij en zijn vervloekte legioenen uit de Verdoemenis wilden niets liever dan ons totaal ten gronde richten. De schaduw komt, en probeert het enige weg te nemen waar wij nog trots op kunnen zijn. Onze beschaving. Ze vermoorden onze mannen, verkrachten onze vrouwen en maken onze kinderen tot slaaf. Maar de aarde weigert te sterven, en wij vochten terug. Het ligt in onze natuur. WIj verzetten ons, zelfs als de overwinning zo ver is dat ze onbereikbaar lijkt. Wij hebben het kwaad laten zien dat wij niet langer hun prooi zullen zijn. We hebben aan hen bewezen dat liefde en broederschap het altijd zal winnen van haat en afgunst. Zij dachten dat ze onze zielen konden oogsten, en onze vastberadenheid de grond in konden trappen; maar wij verzetten ons, en wij overwonnen. Ja, we wonnen. In de laatste strijd verjoegen we de legers van de schaduw uit onze landen en riepen we hen na nimmermeer terug te keren. Zij zitten nu opgesloten in de eeuwige gevangenissen van Immorta, en wij lopen rond in een wereld die wederom de onze is. Er is ons een kans gegeven, en die kans grepen we met beide handen stevig vast.
Maar de overwinning kwam niet zonder pijn. Verlossing voor de enkeling kan niet bestaan zonder de opoffering van velen. Ontelbare mannen en vrouwen gaven hun leven om ons een kans te geven, om ons te zegenen met de mogelijkheid alles wat gebroken was opnieuw op te bouwen. En dat is wat we zullen doen! De Legioenen mogen ons dan wel beroofd hebben van onze kinderen, van onze woningen, van onze toekomst; maar er is nog steeds hoop. Hoop op een beter bestaan. En als we vanaf vandaag samenwerken, kunnen we bouwen aan de fundamenten van een huis dat sterk genoeg zal zijn om elke storm te weerstaan. Gisteren werd ons alles afgenomen waar we van hielden, en brandde onze aarde in de vuren van oorlog. Vandaag bouwen we samen aan een betere wereld, zodat onze kinderen morgen kunnen leven in een paradijs dat wij voor ze gemaakt hebben.
Wij, mijn broeders en zusters, wij zullen nooit meer vrede kennen. Daarvoor hebben we te veel gezien. Maar met een gecombineerde inspanning kunnen we onze opvolgers een nieuw leven schenken. Een leven zonder geweld, een leven zonder wreedheid, een leven zonder zorgen. Zij zullen niet constant in vrees hoeven te leven zoals wij ons wanhopig verstopten voor de voorbodes van verdoemenis. Nee. Nu bouwen we onze fonteinen. Ze zullen niet langer gevuld zijn met tranen van verdriet, maar met tranen van blijdschap.
De schaduw is gekomen en gegaan, en de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. Maar als we samenwerken aan haar wederopbouw, kunnen we haar omvormen tot iets groters. Iets prachtigs. Samen, mijn vrienden. Samen maken wij het paradijs.
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Nu bouwen we onze fonteinen

za apr 01, 2017 8:34 pm

Nu ben ik toch wel benieuwd naar de wederopbouw :) enige kans dat je die gaat schrijven?
Zij dachten dat ze onze zielen konden oogsten, en onze vastberadenheid de grond in konden trappen; maar wij verzetten ons, en wij overwonnen. Ja, we wonnen. In de laatste strijd verjoegen we de legers van de schaduw uit onze landen en riepen we hen na nimmermeer terug te keren.
Mooi stukje
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”