Terugkeer

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Terugkeer

do feb 02, 2017 7:54 am

Het spijt me, mijn vriend. De tijd is gekomen. Het moment is aangebroken. Ik moet dit leven achter me laten. Te lang heb ik de zeeën en oceanen van deze wereld verkend, zwervend door wateren die me onbekend waren. Ik verlang naar het thuisland. Ik verlang naar mijn familie. Ik verlang naar de omhelzing van mijn geliefde. Ik heb hem al zo lang niet gezien. Godin, zo lang. Hoe lang sinds ik Naeqealizla verliet en mezelf in het onbekende stortte?
 Begrijp me niet verkeerd. Ik heb een prachtige tijd gehad. Nooit wist ik dat de zeeën zo uitgestrekt waren, zo omvangrijk. Ik had geen idee van de wonderen die buiten het eiland lagen. Werkelijk. Ik heb zo veel gezien. Maar nu verlang ik terug te gaan. Het is niet vrijwillig. Het is een onderbewust gevoel, een besef van… Ik voel me verdwaald. De wereld is een magnifieke plek, daar twijfel ik niet langer aan. Maar het is ook een plek waar je je makkelijk in verliest. Deze tijd was voor mij als een nacht met een minnaar wiens naam ik niet ken. Wild, opwindend, simpelweg geweldig- maar ook verwarrend. Ik ben mijn ware doel uit het oog verloren, ben ik bang. Lang geleden.
 Ik vraag me af hoe ze zullen reageren. Het maakt me zenuwachtig, mijn vriend. Zo zenuwachtig. Te veel jaren zijn verstreken. Ik heb te veel gezien en te veel gedaan. Mijn hoogste vorm ben ik allang kwijt. Wat moeten ze wel niet denken? Ik ben een van de verlorenen. Ik ben een vrouw verdwaald in haar eigen nieuwsgierigheid. Dat is wat ik geworden ben. Verloren. Een vuile benaming, dat is het. Het laat je naam stinken. En ik weet niet of ik ooit nog van die stank af zal kunnen komen. Maar ik móet terug. Het moet gewoon. Eigenlijk wil ik deze tijd nog helemaal niet achter me laten. Ik geniet van elk moment. Nog nooit heb ik zo’n gevoel van avontuur ervaren. Het onbekende is opwindender dan ik had verwacht. En jij, mijn vriend… Jij maakt alles zo veel beter. Werkelijk. Ik weet niet wat ik zonder je was geweest. Zou ik een ander persoon geworden zijn? Zou ik spoediger teruggekeerd zijn naar het thuisland? Ik heb geen idee.
 Ik weet dat dit moeilijk voor je is, mijn vriend. Geloof me. Dat is het ook voor mij. Meer zelfs, of toch minstens evenveel. Wat hebben we samen toch allemaal niet beleefd? Hoe veel wonderen hebben we mogen aanschouwen? En hoe zuur hebben we het leven van die puntoren wel niet gemaakt? Mooie tijden. Het waren mooie tijden. Tijden van weleer. Maar aan alles komt een einde. Het is niet anders, mijn vriend. De koningin roept mij terug naar het land van mijn geboorte, en wie ben ik om zoiets te weigeren? Ik zal niet langer enkel daar gaan waar de golven me naartoe voeren. Ik heb een doel nodig. Een opdracht. Nianalma zal me dat weer geven.
 Gisteren was ik jong en dwaas. Onze avonturen waren een zomer van overvloed. Maar na elke zomer komt de herfst. Het is nu eenmaal zo. Ik ben ouder en wijzer. Onze bestemmingen liggen niet bij onszelf, weet ik. Wij zijn slechts druppels in een stormachtige zee, en elke golf is een nieuwe verandering op de cirkelen.
 Het is tijd. Alsjeblieft. Probeer me niet te achtervolgen. Ik weet dat onze bond sterk is, te sterk, en dat het jou eeuwig naar mijn zijde trekt. Maar soms moet je weten hoe je los moet laten. De plaats waar ik zal gaan is geen plaats voor jou. Het spijt me. Ik had het ook anders willen zien. Maar die mogelijkheid bestaat allang niet meer.
 Tot ziens, mijn trouwe, trouwe metgezel. Ik geef me nu over aan de omhelzing van de zee. Ik drijf mee op de golven, een druppel in een eindeloze oceaan. Ze zullen me leiden naar het land waar ik behoor. Wees voorzichtig. Altijd. De wereld is niet de plek die het eens was. De zeeën worden gevaarlijker met de dag.
 Tot ziens nu. Ik voel mezelf verzwakken. Het einde is gekomen. Het einde, of een nieuw begin? Ik ben onderworpen aan de stroom. Het is heerlijk. Dit is waar ik naar uit heb gekeken. Het water zal mij naar het thuisland voeren. Bloedrood water.  
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Terugkeer

zo feb 12, 2017 3:48 pm

Hm, het valt me op dat alle personages tot nu dood lijken te gaan aan het einde van je korte verhalen. =/ maar ze zijn goed geschreven en ik begin je verhalen te herkennen in hun beeldende taal. Goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Re: Terugkeer

zo feb 12, 2017 6:50 pm

Dankjewel voor de feedback, Maaike! Om je gerust te stellen: dit personage gaat niet dood ;) Ze keert enkel terug naar de "uitvalsbasis" van haar ras, de bakermat van haar cultuur. Deze keer is dus geen metafoor :lol:
Voor als je nog wat achtergrondinformatie wilt: de hoofdpersoon is in dit geval een vrouwelijk lid van een volk genaamd de ñazhan, een eeuwenoud ras dat wel wat wegheeft van zeemeerminnen/-mannen. Hun thuisland is het eiland Naeqealizla, dat zich afwisselend boven en onder de golven bevindt. Veel ñazhan ervaren in het midden van hun leven een verlangen het eiland te verlaten en naar de grote oceanen van de wereld te reizen. Het is hier enorm gevaarlijk voor hen, dus vormen ze een bond met een bepaald zeemonster. Dat is ook de "vriend" waar de HP tegen praat in dit verhaal. De HP en dat monster hebben veel beleefd, maar de HP voelt dat het nu tijd is om terug te keren naar Naeqealizla. Dit is een moreel dilemma, aangezien het aan haar verbonden monster dan sterft :( Dat is ook waarom de HP zo'n moeite heeft met haar Terugkeer naar haar thuis; dat is ook waar de laatste zin "Bloedrood water" naar verwijst.
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Terugkeer

zo feb 12, 2017 7:06 pm

Met die uitleg, zit er eigenlijk een verhaal in een verhaal. Ik dacht dat ik heel scheef gelezen had, omdat ik het niet zo geïnterpreteerd had. Maar ook na een tweede keer lezen, moest ik goed zoeken naar de stille hints. De zinnetjes die dat aanduiden vallen uiteindelijk wel op :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!
Gebruikersavatar
Nayalina Nashan
Gouden griffel
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 346
Lid geworden op: wo nov 16, 2016 7:19 pm

Re: Terugkeer

zo apr 09, 2017 6:28 pm

Hoe spreek jij Naeqealizla uit? Het lezen van zulke namen laat me altijd afvragen hoe de bedenker ervan ze uitspreekt, vandaar :lol: .
Ik had door dat ze niet sterft xD , maar dat haar vriend een zeemonster was en dat die door haar terugkeer zou sterven niet. Omg, arm beest, hij heeft niets verkeerd gedaan :'( .
Leuk geschreven, je kunt er idd je schrijfstijl zo uitpikken, zoals Maaike al zei. Het is heel "persoonlijk", persoonlijk als in extreem vanuit de gedachtewereld van het personage geschreven? Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar ik lees het graag.
En hoe zuur hebben we het leven van die puntoren wel niet gemaakt?
Ehm... Wat?! Mooie tijden, tuurlijk :lol: ;) .
A reader lives a thousand lives before he dies.
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Re: Terugkeer

di apr 11, 2017 4:44 pm

Naeqealizla is inderdaad een van mijn meest moeilijk uit te spreken namen ja :lol: Het is "nai-kee-ja-LIEZ-lah" voor als je je dat afvroeg. Verder heb je in dit verhaal ook nog Nianalma: "nie-ja-NAL-ma".
En de "puntoren" zijn (zoals je misschien kunt raden) Elven ;)
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
Gebruikersavatar
nurias
Columnist
Beheer:
Berichten: 483
Lid geworden op: do nov 17, 2016 8:16 am

Re: Terugkeer

do apr 13, 2017 6:28 am

Mooi en apart geschreven verhaal en met de uitleggen van de reacties van Maaike en Nayalina Nashan begrijpbaar.

Hou wel van zulke verhalen van jouw kant
Gebruikersavatar
Kattenmeisje3045
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 345
Lid geworden op: za nov 19, 2016 11:25 am

Re: Terugkeer

vr apr 21, 2017 7:26 pm

het was interessant om dit te lezen. Ik lees niet vaak dat iemand zo schrijft, maar het inspireert wel.

Ga zo door.
Zet je dromen op papier.

Terug naar “One-shots”