De woestijn vergeet niets

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

De woestijn vergeet niets

ma jan 30, 2017 3:34 pm

Sommigen zeggen dat de woestijn dood is. Sommigen beweren dat niets kan overleven in dit desolate land. Sommigen geloven dat wij leven in een vervloekte wereld, vergeten door de mensen en verlaten door de goden. Mensen zijn dom, en goden zijn niet veel slimmer. Ze kennen ons niet. Ze kunnen ons ook helemaal niet kennen. Wij zijn anders dan die achterbakse idioten uit waterland. Ze denken dat we in armoede leven, dat ons bestaan gevuld is met leed en wanhoop. Ze noemen ons een verdoemd volk. Laat ze branden.
 Nee. Wij zijn hier tevreden. Ze hebben misschien deels gelijk. Onze woningen zijn niet veel meer dan geïmproviseerde hutjes met veel te weinig ruimte, maar wij zijn vandaag de dag met weinig. Ons leven is niet altijd even makkelijk, maar de woestijn slokt onze zonden en onze misdaden op en geeft ons er enkel zand voor terug. We worden altijd omringd door niets dan een eindeloze zee van zand. Zo veel zand. De waterlanders hebben er een hekel aan. Wij omarmen het. De golvende duinen van het Land van de Negen Zonnen zijn onze zeeën. En ze zijn er om bevaren te worden.
 Aan de ene kant snap ik het ook wel. Voor de waterlanders lijkt ons thuis een levenloos land. Dat is omdat de woestijn hard is voor iedereen. De zanden zijn een kwetsbaar iets. Gevoelig. Je moet ermee om leren te gaan. Wij leven hier al tientallen eeuwen. We hebben lang genoeg de tijd gehad om vriendschap te sluiten met de woestijn, een verdrag dat ons al die tijd leven heeft gegeven. Zo is het altijd geweest, en zo zal het ook altijd blijven. Maar de waterlanders, zij weten niets van het verbond tussen mens en woestijn. Ze komen met ijzeren zwaarden en monsterlijke gevaartes. Ze houden geen rekening met de geesten van het landschap, luisteren niet naar de fluisteringen van de onzichtbare heren die alles zien en alles horen. Wij maken geen schijn van kans tegen de waterlanders. De overwinning is niet langer in zicht.
 Eens verzetten we ons. In de eeuw der legenden liepen helden rond op deze sterfelijke wereld. De woestijn breidde zich uit, en wij vochten voor haar grenzen. We waren op weg naar grootheid. Woestijnwinden wakkerden stevig aan. Het was een tijd van verandering. Maar die tijd is voorbij. Het is niet anders. We werden verslagen en teruggedreven naar het oosten. Onze leiders werden gedood. Onze eenheid werd versplinterd. De waterlanders wonnen het land terug dat eens van hen was geweest, maar dat nu ons toebehoorde. De wetten van verovering stelden helder en duidelijk dat wij de overwinnaars waren. Maar mijn laffe voorvaders legden zich erbij neer en trokken zich terug naar het hart van de woestijn. Zo staat het geschreven in het lange lied.
 Het is een cyclus. De balans moet bewaard worden. Honderden jaren geleden waren wij groot. Nu worden we onderdrukt en zijn we magertjes verspreid. Als het is wat de geesten willen, kan ik niets doen dan het te accepteren. Geen licht zonder duisternis. Geen leven zonder de dood. Maar het zal niet eeuwig duren. De cirkelen blijven draaien. De winden blijven waaien. De tijd van de waterlanders is aan zijn einde.
 Sommige dingen vervagen nooit, weet je. Het Land van de Negen Zonnen heeft te veel gezien, te veel gehoord. Te veel geheimen rusten onder haar zanden.
De woestijn vergeet niets. De woestijn onthoudt alles.   
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: De woestijn vergeet niets

ma jan 30, 2017 5:51 pm

Prachtig !
Gebruikersavatar
JochemCommissaris
Ganzenveer
Beheer:
Berichten: 260
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 2:08 pm

Re: De woestijn vergeet niets

ma jan 30, 2017 5:55 pm

Dankjewel! :D Wil je toevallig ook nog iets kwijt over waarom je het precies prachtig vond? :lol:
Rivieren veranderen van richting door de generaties heen; uiteindelijk storten alle bruggen in.
MoensKatrien
Balpen
Beheer:
Berichten: 56
Lid geworden op: wo jan 04, 2017 10:49 am

Re: De woestijn vergeet niets

wo feb 01, 2017 11:52 am

De woestijn die door iedereen als doods wordt ervaren, is voor het wezen "zijn thuis". Je hebt zijn gevoelens mooi omschreven. Zelfs de actie van zijn laffe voorvaders die ervoor zorgt dat ze nu onderdrukt worden roept bij hem geen gevoel van haat of wraak op. Bij het lezen voelde ik de liefde die het wezen heeft voor zijn woestijn.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: De woestijn vergeet niets

zo feb 12, 2017 3:37 pm

Mooi geschreven, vooral de manier waarop je de wereld beschrijft vind ik mooi.
Onze woningen zijn niet veel meer dan geïmproviseerde hutjes met veel te weinig ruimte, maar wij zijn vandaag de dag met weinig.
Dit is een opening naar een heel nieuw verhaal, want het maakt mij nieuwsgierig naar wie de bewoners van deze woestijn zijn en waarom er niet zoveel meer zien. Hetzelfde geldt voor de afsluiting van de one-shot. :)

Goed geschreven!
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”