Trip naar de Hel

Het Podium voor de korte verhalen
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Trip naar de Hel

ma jan 23, 2017 8:43 pm

unther schouwde de talloze kunstwerken.
‘Zijn die allemaal echt?’ vroeg hij onder de indruk.
‘Ja,’ zei Zatanna ‘ik liet ze keuren.’
‘Vergeef me dat ik het vraag, maar hoe bent u ooit in het bezit gekomen van pakweg deze Munch of die Van Gogh?’
‘Wat ben jij? Een kunstdetective?’ siste de Winter ‘we zijn hier voor serieuzere zaken.’ De vampier was zo al geen van Gunther, De Gladiator genaamd. Hij was de leider van hun groepje van vier. Zo werden ze genoemd de Vier. Je had hem en haar, een alien en een radioactief geladen bultenaar die op een slechte dag een wolkenkrabber met een slag de verdoemenis kon in helpen en op een goeie de wolkenkrabber een straat ver tegen een andere gooien. Het leek wel of Manhattan een magneet was voor destructieve gevechten. Ze was haast opgelucht met Zatanna’s telefoontje. Hier in Schotland zou Hunchback geen wolkenkrabbers hoeven gooien. Dat was natuurlijk tot er meer verduidelijking kwam rond de reden van hun komst. Zatanna was dankzij zijn amulet en jaren studie de machtigste magiër ter wereld, als hij al zei dat hij het probleem niet alleen kon oplossen dan zou het voor hen ook een flinke kluif om te knagen zijn.
‘Ik stuur een team naar de hel,’ zei Zatanna die een kaart naar beneden schoof.
‘Die kaart is me niet bekend,’ zei Shimmer, de alien in een hightech pak.’
‘Dat kan ook niet, het is die van de hel,’ zei Zatanna ‘ik maak een portaal hier,’ zei hij met zijn pen aanduidend, en jullie moeten daarheen.’
‘Maar dat is helemaal naar het westen, wellicht ondervinden we heelwat tegenstand, wat is daar dat zo belangrijk is?’ vroeg Gladiator.
‘Een geneesmiddel.’
‘Is er dan iemand ziek?’
‘Abby, ze is besmet door een demon, we vertragen de infectie door haar comateus te houden. Maar uiteindelijk zal ze bevallen en sterven,’ zei Zatanna somber
De anders zo levendige man met lange zwarte paardenstaart, zuidelijke looks en rijzig gestalte leek plotsklaps jaren ouder geworden te zijn.
‘En wie komt er van jullie mee?’
‘Enkel ik,’ zei een heldere stem met zwaar accent, ze was Iers, zoveel was zeker. Haar tongval en rode haar getuigden van dat. Ze had een lange witte jurk met geborduurde bloemetjes aan.
‘Maar, dat is nog maar een tiener,’ zei Gladiator gechoqueerd.
‘Moira, een demonstratie alsjeblieft,’ zei Zatanna vermoeid.
Moira hief haar hand, taaie wortels schoten uit de grond en probeerden Gunther te wurgen. Die zijn bovenmenselijke reflexen en een onmogelijke sprong brachten hem van het gevaar weg. Moira raakte hem met een witte lichtbundel. De lucht werd uit de vechter zijn longen geslagen en hij schoof op de vloer tegen een muur.
‘Je weet niet hoe graag ik dat ooit eens willen doen heb,’ lachte de Winter.

‘Dus jullie doen het?’ vroeg Zatanna.
‘Jij bevrijdde me uit de klauwen van Dracula, Zatanna, ik sta bij jou in het krijt.’
‘Dat begrijp ik, maar wees zeker, ik zie dat niet zo. En jullie, jullie zijn me niets schuldig en spelen toch met je leven. Waarom?’
‘Waar één van de Vier gaat, volgen de anderen,’ zei Gladiator die zijn schild en zwaard beet nam. Hunchback stond samen met Shimmer achter hem klaar.
‘Goed dan, ik open het portaal.’
Zatanna nam zijn paars doorschijnend kristal om zijn nek beet en sloot zijn ogen, steeds prevelend een mantra herhalend.
Een bliksemstraal stopte in het midden van de ruimte, en een ellipsvormig portaal opende zich.
Grimmig stapten de vijf naar voren.
‘Zatanna, als we dit niet overleven, doe dan wat er moet gedaan worden,’ zei Gladiator.
‘En dat is?’
‘Zoek anderen en wreek ons, wreek Abby,’ zei Gunther ernstig.
‘Dat komt in orde, wees daar maar zeker van,’ zei Zatanna even de gespierde arm van Gladiator vasthoudend.
Gebruikersavatar
CliveBarker
Vulpen
Beheer:
Berichten: 105
Lid geworden op: vr nov 25, 2016 9:42 pm

Re: Trip naar de Hel

di jan 24, 2017 9:19 am

Het werd onmiddellijk tien graden warmer, een verzengend vuur brandde in de kloof naast hen, het geschreeuw en gehuil van gemartelde verdoemde zielen gaven hen kippenvel. De met zwavel bezwangerde lucht werd hen haast teveel.
‘Ik wou dat ik nu een gasmasker zoals jij had, Shimmer.’
‘Geen probleem, ik leg een krachtveld rond ons aan en zuiver de lucht erin.’
De alien voegde daad bij woord.
‘Veel beter,’ zei Gladiator ‘weet er iemand waar we heen gaan?’
‘Ik,’ zei Moira zacht ‘naar het paleis van Asmodeus, heer en meester van het Westelijk rijk, naaste troonopvolger van Lucifer, wellicht gevaarlijker dan hem en in het bezit van 72000 soldaten.’
‘Oh, leuk, dit wordt een wandelingetje door het park,’ zuchte Gladiator ‘zo, hoe zijn jullie eigenlijk als magiërs begonnen?’
‘Zatanna vond ons toen onze gaven zich voor het eerst manifesteerden. Hij leerde ze ons hen te aanvaarden en gebruiken. Sindsdien zijn we bij hem gebleven. Je zou eens moeten weten hoeveel magische gevaren onze wereld al hebben belaagd.’
‘Wel het is eens wat anders dan een geschifte wetenschapper met een leger robots.’
‘Opgelet, verschillende wezens gedetecteerd binnen een straal van honderd meter, hun krachtniveaus zijn buitengewoon.’
‘Hunchback maak je maar eens flink kwaad,’ zei Gladiator.
De roze kleerkast met opgezette borstkas, een massieve uit menselijke proporties getrokken arm die in schril contrast stond met zijn verschrompelde tweelingbroer gromde. Een gigantische spin kroop uit het vuur omhoog, twee skeletsoldaten bereden hem. Door een massieve rots verscheen een grijnzend vlammend spook.
‘Die is voor mij,’ zei Moira, ze vuurde een lichtstraal af. Het spook ging krijsend in rook op.
Hunchback maakte een onmenselijke sprong en haalde uit naar de spin die tegen een muur met de twee skeletsoldaten uiteenspatten.
‘Shimmer, kun je een kaart van de hel opstellen en projecteren. Ik wil hier niet verloren lopen.’
‘Onmogelijk, dit is een eindeloze wereld, een pocket dimensie gemaakt met het doel een gevangenis voor miljarden zielen te zijn.’
‘Geweldig,’ zuchtte Gladiator.
‘En het wordt beter,’ zei Moira. Een horde skeletten in harnas viel aan, gewapend met speren, zwaarden en schilden en pijl en boog.
Gladiator riep:’ Ten aanval.’
Hunchback landde brullend in het midden van de omvangrijke aanvalsmacht. Moira vuurde de ene na de andere lichtstraal af. Gladiator pareerde een zwaardstoot, haalde hard uit met zijn schild en hakte toen het skelet zijn hoofd af. De wezens spraken niet, ze maakte geen enkel geluid, op hun knekelhoofd was geen emotie af te lezen.
‘Wie zijn die gozers?’ vroeg Gladiator.
‘Troepen van Asmodeus, ze bewaken het portaal beneden dat direct naar zijn rijk leidt.’
‘Dat is een meevaller,’ antwoordde Gladiator die zijn schild gooide en die afketste en drie tegenstanders uitschakelde ‘dan moeten we dat hele eind niet te voet.’
Shimmer stond met zijn polsmodule metingen te doen.
‘Deze wezens worden door Chaosmagie in leven gehouden en bestuurd. Als ik die golven even ombuig…’
Met een druk op de knop vloerde de alien alle skeletten die tot stof verwerden.
‘Interessant, deze krijgers zijn verdoemde zielen uit de Romeinse Tijd.’
‘A’Kuba, je zou je wetenschappelijke interesses af en toe eens moeten kunnen uitzetten, maar toch gefeliciteerd.’
‘Hunchback wil meer, nietige vijanden, bah, ik zoek er meer.’
‘Nee, Hunchback. Blijf hier. We gaan het portaal in.’
‘Ik portalen moe,’ brulde hij.
‘Verdomme, zijn woede maakt hem gek,’ zei Gunther.
‘Zo gecorrigeerd,’ zei Shimmer, zijn hand vormde zich om tot een polswapen en hij vuurde een straal af. Hunchback werd midden in de vlucht getroffen en ging bewusteloos neer.
‘We kunnen hem hier niet achterlaten, wat als demonen hem vinden?’ vroeg Moira.
‘Ik maak hem onzichtbaar,’ zei de alien.
Met het wapen vuurde hij nu een helblauwe straal af. Hunchback werd eerst doorzichtig en verdween toen compleet.
‘Naar het paleis,’ zei Gladiator grimmig ‘onze sterkste speler zijn we al kwijt.’
Met een gevoel van verslagenheid stapten ze het zwarte gat met brandende randen in.

N’Tunku draaide zijn riedel, alles in een paars zwarte schemer plonzend. Abby lag daar roerloos. Ze had lang blond haar, een slank figuurtje, mooi gezicht met elfentrekken en een denkrimpel als ze sliep.
‘Hoe is haar toestand?’ vroeg Zatanna.
‘Niet beter, niet slechter, maar ik hou deze Chaosmagie niet lang meer uit. Hoe zit het met de anderen?’
‘Geen nieuws,’ zei Zatanna.
‘Ik voel dat er iets fout is,’ zei de Winter ‘ik ga hen achterna.’
‘Maar voor een vampier is de hel extra gevaarlijk, je kwade inborst zou de overhand kunnen krijgen, je bent immers een wezen van de Duisternis.’
‘Dat moet dan maar,’ zei ze ‘ik heb loyaliteiten tegen de groep.’
Zonder er nog een woord aan vuil te maken stapte ze door het portaal.
De vampier volgde de weg van de verwoesting. Een gedode reuzespin en skeletsoldaten, ze hadden niet erg hun best gedaan om ongezien binnen te komen. Ze zag na een uur stappen het tweede portaal en rook iets.
‘Hunchback, dat Dilithium bestraalde vlees ken ik uit de duizend. Maar waar is hij. Toen werden haar ogen geel en katachtig, nu zag ze hem liggen.
‘Wakker worden, slaapkop, er is werk aan de winkel.’
Met een gebrul werd de bultenaar wakker en brulde: ‘wie schoot Hunchback neer, ik verpulver hem.’
‘Volg me door het portaal loebas, daar mag je een heel leger in elkaar beuken.’
‘Ga me voor, vampier, mijn vuisten jeuken.’
‘Dat is de juiste ingesteldheid, vriend,’ lachte ze.

Ondertussen bestegen Gladiator op kop met Moira en Shimmer de trap van dure marmer, hij leek maar tot het oneindige voort te wenkelen. Boven aangekomen was er een poort. Deze zwaaide open, een compagnie skeletsoldaten kwam naar buiten en openden het vuur met pijl en boog. Gladiator verstopte zich achter zijn ronde schild. Moira maakte zich klein. Shimmer werd door verschillende pijlen geraakt maar opende een dodelijk spervuur van beide polsen, nu in de boogschutters hun formatie een bres was geslagen vielen Gladiator en Moira aan. Gunther hakte erop los. Zijn schild gebruikend als dodelijke discus. Moira schoot de ene oogverblindende straal na de andere af, A’Kuba gebruikte zijn dodelijke polsblasters.
Hij negeerde het alarm van zijn pak
‘Waarschuwing, pak gecompromitteerd, stroom zakte onder veilige niveaus. Schilden zijn uitgevallen en alle energie wordt naar levensfuncties omgeleid.’
Hij stond daar machteloos.
‘Shimmer, wat is er, waarom vecht je niet?’
‘Ik kan niet, vriend Gunther, mijn pak is leeg.’
‘Hoe bedoel je leeg?’
‘De interne batterijen zijn plat, ik moet mijn multicore opladen.’
‘En hoe doe je dat, door hem in het stopcontact te steken?’
‘Nee, kinetische energie , bio-energie en zonne-energie.’
‘Wel, hier is genoeg van die twee eerste,’ zei Gladiator. Die gaf een smak met zijn schild tegen een skeletsoldaat zijn hoofd die achter hem kwam aangeslopen. Hij verbrijzelde zijn kop.
‘Binnen een halfuurtje ben ik weer opgeladen,’ zei A’Kuba
‘Shimmer, we hebben wellicht geen halfuurtje.’
‘Dat heb je goed gezien, sterveling, diegene die het domein van Asmodeus betreedt sterft,’ zei een stentorstem.
Een reus met menselijke trekken stond in de omvangrijke toegangspoort.
‘Wat willen jullie?’ vroeg hij onvriendelijk.
‘Het serum dat een demon van een menselijke gastheer losmaakt,’ zei Moira.
‘Oh ja, dat ken ik,’ zei hij ‘je krijgt het op één voorwaarde.’
‘En dat is?’
‘Vermoordt hem.’
‘Wie?’ vroeg Gladiator.
‘De grote chef, Lucifer,’ spuugde Asmodeus.
‘Ben je gek, die kunnen we helemaal niet aan,’ zei Gladiator.
‘Dan hebben we geen deal,’ antwoordde Asmodeus beslist. De blonde reus met perfecte gelaats- en lichaamstrekken keerde zich om.
‘Dood ze allemaal,’ zei hij tegen zijn soldaten.
‘Waar is A’Kuba?’ vroeg Gladiator kwaad.
‘Ik heb hem niet meer gezien.’
Woest deed Gunther een uitval en haalde uit. Moira gebaarde met haar handen een lichtpuls ontsnapte aan haar frêle lichaam en vernietigde alle skeletten in een radius van twintig vierkante meter.
Toen gegrom. Hunchback landde in het midden van de troepen macht en rukte een massieve rotsblok los en veegde er het strijdperk mee schoon.
‘De Winter, je bent welkom,’ lachte Gladiator en gaf de vampier een knuffel. Die voelde een rare sensatie, het was geen lust, maar…verliefdheid.
‘Garde,’ brulde Asmodeus.
Grijnzende rode demonen met hoorns sprongen tevoorschijn. Gladiator kreeg meteen een klap die hem velde. De Winter haar vampierkrachten lieten haar ook in de steek.
‘Dacht je nu echt dat ik geen echte krijgers in mijn leger had,’ lachte Asmodeus. De enigen die overeind bleven waren Hunchback en Moira. De heks haar lichtbundels bleven efficiënt en Hunchback, de kolos was al lang blij met een tegenstander van zijn formaat. Langzaam maar zeker keerde het tij en waren de helden het strijdveld te baas.
‘Nu is het genoeg, ik zal jullie eens tonen met de harde hand waarom ik Meester van het Westen ben,’ brulde Asmodeus, gespierd en drie meter lang.
‘We kunnen gaan,’ zei A’Kuba ‘die uit het niets opdook.
‘Waar zat jij?’ vroeg Moira kwaad.
‘Iemand moest het drankje toch gaan halen?’ zei de alien, zich van geen kwaad bewust.
‘Jij bent de beste,’ lachte de Gladiator die net bijkwam en aan zijn zere kaak voelde.
Ze renden alsof de Duivel zelf hen op de hielen zat en eigenlijk scheelde dat ook niet echt veel.

Abby was na het innemen van het drankje al aan de betere hand. Ze nam Zatanna’s hand vast.
‘Bedankt,’ zei ze flauwtjes.
‘Bedank deze vier mensen maar, maar wacht daar mee tot je voldoende aangesterkt bent. Moira maakte een verkwikkende soep.’
‘Ja, wellicht zo verkwikkend dat ik de buikloop krijg en in het wc mijn ziel moet uitkotsen,’ zei Abby met een zuur gezicht.
Er werd gelachen.
Gebruikersavatar
Maaike
Beheer
Columnist
Contacteer:
Beheer:
Berichten: 715
Lid geworden op: wo nov 02, 2016 6:58 pm

Re: Trip naar de Hel

ma jan 30, 2017 7:49 pm

Leuk verhaal weer :)
It always seems impossible until it's done. Keep writing!

Terug naar “One-shots”